Vroeg naar bed

Nog geen tien uur en ik heb al slaap.
Tistochwat, was ik vol onbegrip voor een paar oudere weduwen die vroeg naar bed gingen, nu begin ik zelf ook.
Een van hen gaat zelfs  al om 8 uur naar boven om in nachtgoed van het Journaal te genieten. Wat die pijama daaraan bijdraagt begrijp ik niet maar wie weet verzacht het flanel de ergste nieuwtjes.
Ik vroeg aan deze en gene of ze ook sliepen, ze hadden toch geen drukke baan?
Ziehier de antwoorden.
Nee, ik dut  wat, soes bij vlagen even weg, schrik wakker en lees een paar minuutjes tot de schrik voorbij is, kijk televisie, het maakt niets uit wat er te zien is, lach soms mee, val wederom in slaap, dut nog een keer, doe een plas en kruip weer terug…
Mijn god, dacht ik, zo wil ik echt de dagen niet eindigen.
Het leven ook niet.
Maar vandaag genoot ik wat langer van de buitenlucht. Na een wandeling en een paar klusjes, boodschappen en andere huishouddingen zit ik zelf ook bijna te slapen. Voor tienen!  En nu is het is nog maar half elf.
Gaaaaaap, sorry.
Er zit niets anders op, ik ga naar bed. Met boek, telefoon en tablet stiefel ik de trap op. Ruim elf uur inmiddels.
Maf ze.
==