lucht

De stoel siste

Me lam schrikkend vloog ik op
ging voorzichtig weer zitten, langzaam, langzaam leu… ssssss
niet bewegend, dan zachtjes op één bil en… SSSSSSS, nijdig nu
ik ook, nu er hard tegenan, ik wil zitten!
Plof.
Onmiddellijk een ssssssreactie.

Zo ging dat een paar minuten door.
Dat het lucht was begreep ik maar raar was het wel. De stoel is minstens twintig jaar en ventileerde nooit eerder zijn ergernis.
Ik meende kwaadaardige ogen te zien en zette de stoel op kop. Veel werk met zo’n zwaar ding. Het onderzoek leverde niets op behalve een iets zachter ssss, meer een zzzz. Geen luchtgaten, geen verborgen rep- of ventielen, ook niet tussen en langs de kussens.
Daarna stuurde ik hem in alle houdingen en terug, van voet-  tot hoofdsteun.
Nog eenmaal een wegstervend sszzzz…
… en ik kon rustig zitten,
=

30 gedachten over “De stoel siste

  1. Lijkt me toch een naadje van een kussen dat lucht loslaat. Ik zit zelf altijd op een oude kappersstoel als ik mijn verhalen tik. En ook die laat wind verdwijnen als ik ga zitten. Wat wil je ook, is intussen bijna een eeuw oud. Maak me er niet druk om. Zit verder heerlijk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.