kwijtraken

Kwijtraken

Een paar weken geleden verwachtte ik een telefoontje.
Het kwam toen ik de badkamer was, daarna legde ik het toestel neer en vergat het.
Eergisteren gebeurde hetzelfde, deze keer op het toilet. Ook daar  legde ik het toestel naast me.
Een uurtje later kwam er iemand op de koffie. Na toiletgebruik  legde ze de telefoon voor me neer waarbij ze me bevreemd aankeek. ‘Op de grond,’ zei ze.
‘Aha, lag hij dáár,’ zei ik, ‘ik sprak net even met M.’
Nu bekeek ze me nog raarder. ‘Doe je dat op de wc??’
Ik keek verbaasd terug.
‘Hij belde net op dat tijdstip, kan toch?’  En legde het uit.
Ze zuchtte van opluchting, ik was nog niet aan het verkindsen.

De telefoons slingeren regelmatig ergens rond evenals het tabletje.
Net als voorheen de leesbril, dat loste ik op door op alle tafels in in alle vertrekken een bril neer te leggen.
Maar een stapel telefoontjes kopen gaat me te ver.
Ik wacht wel op visite.
==

kerstboom

Kerstboomlicht

Na het ophangen van het vijfde lichtsnoer is de boom vol genoeg.
Hij geeft nu zoveel licht dat de hele straat er van meegenoot als ik hem in de voortuin zou zetten.
Dat doe ik natuurlijk niet.
Stel dat iemand het lekt naar de media.
Ik zie ze al komen en plaatsen:
‘groot licht in Oost-Brabant,  vrouw zet kerstboom voor de hele straat’
en meer van dat.
Het idee.
Mijn kunstboompje straalt stilletjes de kamer in.
Naar mij.
==