Verloren land


Zo mooi, dat land.
Slechts eenmaal waren we er doordat TomTom verdwaalde in de coördinaten.
Wat er zo mooi aan was?
Hoe moet ik beginnen?
Was het de bijzondere sfeer waardoor we niet wisten of we ons in lucht of water bevonden?
Het dak, was het hemellover? Of de onderkant van een wateroppervlak? We wisten het niet. Een groen/blauwsoort die we niet kenden spande zich boven en rondom ons, murmelend of, ja wat, neuriënd?
Vissen of vogels schoten door turkooizen lagen.
We bestonden slechts.
Tussen vage vormen die stil langs ons blikveld zweefden en langzaam oplosten.
We voelden geen honger, dorst, moeheid of andere ongemakken.
We zuchtten en rekten, verzaligd.
Hoelang we er waren wisten we niet maar hoorden met spijt weer de bekende woorden
‘bij de volgende rotonde linksaf, neem de derde afslag’
==

26 gedachten over “Verloren land

  1. Ooit, lang geleden, had ik een navigatiesysteem dat me altijd langs de kortste weg naar het doel leidde. Eens in het oosten, ik was onderweg voor mij Kerstwijn-rondbrengroute langs zakenrelaties, wees het ding me een weggetje in waarvan ik het nut niet snapte. Tot ik net voor de IJssel ineens voor een piepklein pontveerjte stond. Een auto per vaart kon hij meenemen. Ik koos er voor om dat maar niet te doen. Reed gewoon 25km om en nam een echte brug. De navigagtie snapte het niet. Die bleef maar roepen dat ik moest omdraaien….Nou…mooi niet!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.