Even tussendoor: DAF

Zojuist zag ik een aflevering van Andere Tijden.
Over DAF, de auto met het pientere pookje. Ouderen weten misschien nog dat het als een truttenwagentje werd gezien. Terugkijken loont, een mooie aflevering.
De aardigheid (voor mij) ligt in de herinnering aan een broer die mopperde over zijn verkering.  ‘Denk je een vlotte meid te hebben, koopt haar vader een DAF. Gaat ze nog groos op ook.’
Het werd lachen, natuurlijk. En plagen, over dat pientere pookje.
Maar het zat diep, hij zette zijn meid aan de kant en kocht zelf een wagen van een uitdagender merk. Een Ford Falcon, weliswaar een oeroudje maar als tegenhanger voor het  pientere DAFje voldeed het prima.
Dat hij er een nieuwe vriendin mee opdeed was mooi meegenomen.
==

Maan 4

Onrust jaagt me.
Vannacht…
Staand voor het grootste raam zal ik hem zien, breed en vol van glanzend licht, bomen groeten, mijn hart slaat over, en nog eens, staat bijna stil. Ik bezwijm bij het vooruitzicht.
Straks.
Wat kan ik doen, ik wil niet, mijn hart is te zwak, maar ik moet,
de drang is te sterk.

De huishoudster waarschuwt ik raap U niet meer op – ze rilt – straks vind ik een lijk en daar kan míjn hart niet tegen.
‘Neem een hamer,’ smeek ik haar, ‘sla me bewusteloos voor de nacht begint.’
Ze weigert en vertrekt.
Ik huil.
==