Jezelf af- en uitbeelden?

Oud gegeven, blijvend actueel.
– ‘Je tekent ongemerkt altijd naar je eigen beeld,’ las ik eens.
Het intrigeerde me toen, ik wist niet of het klopte en dacht aan spiegelen.
De meeste klasgenootjes bakten er niet veel van, ik ook niet, je lette er niet op en het zinnetje verwaterde in mijn geheugen.
In de tekeningen van onze kinderen zag ik dat er waarheid in deze opvatting school; af en toe zagen we duidelijk overeenkomsten tussen kind en tekening, zelfs in de koppoters.
Toen ik later deze stelling weer tegenkwam ging ik op zoek; de kinderkunsten zijn verdwenen naar speurend in eigen krabbels legde ik er pasfoto’s naast en zag wat er bedoeld werd.
Het gaat niet zozeer om de uiterlijke kenmerken, het is meer je eigen oogopslag, het wezen, de ziel, hoe je het ook noemen wilt, die je vastlegt. En die vond ik vrij vaak terug in eigen werkjes.
Voor de aardigheid maakte ik een schetsje en bleek opnieuw een ‘zelfportret’ te hebben gemaakt.
Ingebakken in de mens? Te vergelijken met je  karakter dat je -onbewust- in een verhaaltje vertoont? Want wat is schrijven anders dan tekenen met woorden?
Om over na te denken. Het werpt een verhelderend licht op eigen onkunde om geloofwaardige personages op te voeren,  fantasie reikt blijkbaar niet verder dan je spiegelbeeld.
Zodoende begrijp je dat het scheppen van beeldende kunsten en literatuur voor slechts een kleine groep is weggelegd.

ps  ←Bij deze Mona Lisa had Da Vinci vreemde gedachten.
==

Advertenties

22 gedachten over “Jezelf af- en uitbeelden?

  1. Tekenen kan ik niet. Wat ik als kind tekende, weet ik niet meer. Maar toen de poëzie erg in zwang was en ik toch wat moest doen kalkeerde ik meestal over. Later vond ik dat ik best zelf die Jacquelientjes kon tekenen en zo zagen mijn tekeningen van mensen er dan ook uit. Het had eigenlijk nooit iets met mezelf te maken, ze hadden grote ogen (ik niet), ze hadden stijl haar (ik niet).

    Ik zou het nu eens proberen, maar met jouw log in het achterhoofd vind ik dat dan weer gemanipuleerd. Ik zou niet meer zomaar onnadenkend tekenen.

    Liked by 1 persoon

  2. Voor tekeningen weet ik het niet, het zou zo maar kunnen, maar in schrijverijen kun je inderdaad de schrijver over het algemeen wel herkennen, al schrijft hij of zij nog zulke verschillende teksten. Er zitten altijd trekjes van jezelf in een verhaal.

    Liked by 1 persoon

  3. Tekenen heb ik nooit gekund of geleerd. Geen talent. Schrijven ging me veel beter af. En nog. Verhalen vertellen is een leuke bezigheid. Al sprekend dan wel op papier/digitaal. Inspiratie genoeg als je om je heen kijkt. En niet alleen in de spiegel. Dat laatste past teveel in de Selfiecultuur die ik verfoei…

    Liked by 1 persoon

    • Schrijven verraadt veel over jezelf, niet altijd letterlijk maar we; herkenbaar.
      Ook talentloze tekenaars laten iets zien, al was het maar ddat ze geen talent hebben. 🙂 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.