Ik tuin nog steeds…


….en fabriceer een paar groene muren in de druivenklimop.
De een is half af, aan de andere kant moet ik nog beginnen.
Een dak zit er vanzelf op, vloer ligt er ook.
Het wordt een eenpersoons hutje.
Wat ik daar ga doen?
Eh, niks. Zitten.
Brevieren als ik een brevier had. Fantaseren.
Misschien een boek lezen of met tabletje spelen.
Breien, lijkt me ook wel wat, er hangen genoeg slierten.
Muziek luisteren en wegdromen, nostalgische briesjes zuchtend,  wuivende muren die me koelte toewuiven. Ik houd het in gedachten.

In werkelijkheid komt er niets van terecht, druivenplanten zijn berucht om hun bewoners:  Orenkruipers
Je begrijpt dat het niet lekker zit met die wetenschap.
Je wilt niet breien met een beest tussen twee steken en brevieren wordt een gebed vol vloekwoorden.
Waarom dan dat hutje.
Modieus antwoord? Omdat het kan.
En omdat het mooi werk lijkt, je ziet de mogelijkheid en gaat het uitproberen, zo blijf je bezig en van de straat

De druiven zal het een rotzorg wezen.
Ze groeien alleen maar.
==