Over gras


Het is groen, soms lichtbruin of geel, een andere kleur bestaat niet. Bij mijn weten.
Het gebeurde wel dat een weide er fleurig bij lag, dan stond er onkruid in, zoveel dat je het gras alleen nog zag als een passende achtergrond voor madelieven, pinksterbloemen, paardebloenen, schapenbloemen (klaver).
Dat is lang geleden weggecultiveerd tot er zuiver rasgras groeide.
Men legde uit dat dat beter was voor het vee, veiliger.
Je snapte dat er veel giftige planten in het gras verscholen zaten, dat koeien, paarden en schapen ze niet onderscheidden van gewoon gras, elke hap doorslikten en ziek konden worden.
Het is heel begrijpelijk. Bovendien zien dieren de kleurige schoonheid toch niet, die willen alleen maar grazen.
Maar wanneer je landjes ziet als op de bovenste foto denk je:
toch jammer. Zo groen, nikszeggend en kaal. Zo grassig.
Je ziet niet voor niets plukveldjes en bloemenbermen verschijnen.
Graag had ik een bloemenweidje in de huiskamer gehad maar echtgenoot was tegen. ‘Wat is je volgende stap?’ vroeg hij, ‘een lammetje?’
Toen stemde ik in met tegels.
Alles of niets.