Tachtig plus

Al poetsende kwam ik in de badkamer.
Daar zag ik dat de wastafelspiegel achterstevoren zat. Ik wilde hem al uit de klemmen halen en terughangen maar stopte.
Beter eerst vragen.
‘Die spiegel zit verkeerd om,  zal ik hem terugdraaien?’
Ze wuifde afwerend. ‘Alsjeblieft niet.’
Later miste ik het keukenspiegelje. En het kannetje met bruinsel waarin ze haar kam doopte.
Er begon me iets te dagen.
Bij de koffie vroeg ik het op de man af, ze gaf rechtstreek antwoord.
‘Ik wil die lelijke kop niet meer zien.’
‘???Maar…’
‘Nee, dring niet aan.’
Ik vroeg alleen nog ‘Vindt U het echt zo erg om ouder te worden?’
Ze knikte slechts.
Even later: ‘Ik vind het vreselijk.’
Ik kon alleen maar haar hand pakken.

Niet verzonnen.
==

Advertenties

35 gedachten over “Tachtig plus

  1. Ik teken tegenwoordig portretten van ouderen. Hoe meer ik dat doe, hoe mooier ik die gezichten ga vinden. Zelf ben ik ook geen piepkuiken meer, dus het moest er maar eens van komen…., een zelfportret.

    Liked by 1 persoon

    • Ik ook niet, Toch gebruik ik ’n beetje make up, haarverf, crème.
      Naar wat ik om me heen zie hebben een paar mannen meer moeite met hun ouder wordende vrouwen.

      Like

  2. Ik ben er momenteel een beetje over. Ik haat de spiegel niet meer zo. Maar ik heb wel een paar dingen drastisch gewijzigd. Geen kapper meer en een overeenkomst met baskuul. Over rimpels moest ik me geen zorgen maken, troostte men me ooit over mijn nogal vet aanvoelende huid. Dat lijkt nu wel te kloppen. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet uitzakt.

    😉

    Liked by 1 persoon

    • In spiegels kijk ik dagelijks, uit gewoonte.
      Kapsel en kleding controleer ik ook vaak, onzeker of ik wel/niet voor gek sta.
      Lastig maar ja, geen man meer om me hier of daar o pte wijzen

      Like

  3. Tja, ouder worden is wel een dingetje. Mijn moeder overleed op haar 85ste, maar vond het lang voor haar dertigste al erg dat ze ouder werd. Ze is dan ook heel lang 27 gebleven, tot ze (ik ging al naar de middelbare school) het echt niet meer kon volhouden dat ze haar oudste op piepjonge leeftijd had gekregen. Toen moest ze wel overstag en is ze heel lang 35 gebleven. Hoe ouder ze werd hoe meer moeite ze kreeg met haar leeftijd die ze verborgen hield voor haar collega’s. Ze was dan ook erg boos toen er op haar vijftigste verjaardag een Sara op haar versierde kantoor hing, want wie kon dat nou weten?
    Op een gegeven moment vierde ik mijn verjaardag. Ze was al een beetje aan het dementeren en feliciteerde mij met mijn 36ste verjaardag. Op mijn mededeling dat ik die dag drieënzestig werd, reageerde ze geschokt: “hoe oud ben ik dan wel niet?!”
    Ik heb gelukkig geen problemen met oud worden en had ik vroeger veel meer moeite om in de spiegel te kijken dan nu, gek genoeg. Maar, net als mijn moeder, ben ik af en toe wel verbaasd als mijn leeftijd ergens naar boven komt. Want in je hart blijf je altijd veel jonger dan je bent.

    Liked by 1 persoon

    • ‘Hoe oud ben ik dan wel niet…”☻
      Er zijn veel meer mensen die er moeite mee hebben, al had ik het niet meer verwacht van deze 85-jarige
      Jong voelen, dat klopt. Het gaat ook zo ongemerkt. Luisterend en wiebelend bij een rockplaat ben je ineens vijftig, zestig ,zeventig.
      We hadden er ook bij mijn ouders helemaal geen erg in.

      Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op logbankje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.