Regelmaat, aansluitend op vorig logje.

Niet iedereen denkt hetzelfde over de dingen.
Veel mensen leven juist graag in een geordende omgeving, kinderen bijvoorbeeld gedijen daar het beste bij.
Dat geldt ook voor een deel van de gepensioneerden.
Wat ik vrijheid noem vinden zij juist rommelig, ze worden nerveus van een ongeorganiseerd leven. Slordig, hoor ik ook wel eens.
Ik ken er aardig wat die uitkijken naar vaste punten. Niet zozeer naar de maaltijden, ook de kamer moet voor tienen in orde zijn, de stoep geveegd, aanloop het liefst op gezette tijden afgesproken. Enkelen doen dit zelfs met één oog op de klok.
Een kleine afwijking wordt getolereerd, echter niet door iedereen.
Bij een man die we kenden mochten we wel komen op de late namiddag maar kregen dan geen drinken meer, om vier uur zette hij koffie en geen minuut later. Limonade of iets sterkers kwam na achten op tafel.
We vonden het vermakelijk maar hij hield van regels.
Voor degenen die zich daar goed bij voelen is regelmaat een uitkomst. Ze willen niet anders, prima.
Wie het gelukkigste is?
Ik zou het niet kunnen zeggen. Misschien degenen die het leven kunnen inrichten naar hun karaktervoorkeuren.
Er zijn zoveel nuances in beide opvattingen, dat is voer voor psychologen
==