Colavlees

Komt het door de winter? De sneeuw? Mankeer ik iets aan mijn systeem?
Heb ik tè lang op groenten geleefd?
Hoe dan ook,  ineens heb ik verschrikkelijk veel trek in cola-vlees.
Het is al een paar jaar geleden dat we het aten, tis echt lekker, je werd er ook warm van (van binnen) en de smaak is anders. Dan wat?
Valt niet uit te leggen. Af en toe moet je het eten. Fijn mals rundvlees en cola, de rest weet ik niet meer.
Maar nu.
Het recept is verdwenen. Niet te vinden in de kookboeken en keukenkasten, niet in de Dikke Van Dam, zelfs geen half-leesbaar vodje vond ik nog. Alles, echt àlles heb ik uit kast en dressoir gehaald, tot de laatste verdwaalde dobbelsteen.
Groot is het gemis, niet te geloven dat ik het zolang zonder heb kunnen stellen.
Uiteindelijk zocht ik op google en daar waren een paar recepten die misschien de moeite waard zijn.
Ik ga ze proberen maar met pijn in het hongerend hart.
Dit zijn ze:
https://www.smulweb.nl/recepten/959969/Cola-marinade
https://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=197328
Stilletjes hoop ik dat een van de lezers een rund-cola-recept heeft.
Ik weet niet of ik het einde van de winter haal zonder dat.
Met patat kan ik me troosten maar niet een heel seizoen.

Advertenties

Aanpassing weblog en wachten op winter

De links zijn hervonden, ze staan allemaal onderaan.
De omtrek is nu lichtpaars, misschien morgen weer anders, als het kon zou ik gestreept, geruit, geblokt, gedriehoekt of gevlekt nemen maar die keus is niet aanwezig voor zover ik weet.
Tussendoor kijk ik telkens naar buiten: nog geen sneeuw?
Al een paar dagen worden we er voor gewaarschuwd en nu zou ik graag gaan slapen  met een winters gevoel van wegkruipen tot aan het voeteneind. Een week of zo, is dat geen zalige gedachte?
De koelkasten en vriezers zijn gevuld,  leesvoorraad voldoende.
Je begrijpt: als gepensioneerde heb ik makkelijk praten. Geen baas, geen plicht.
Het is het idee van een poolvakantie maar dan in eigen bed en niet te lang.
En natuurlijk de zekerheid dat er geen ijsberen zijn. Stel je voor dat je wakker wordt terwijl ze aan je voeten knabbelen, misschien nog klagend over je nagellak…

Tot morgen.