Schrijven, maar geen boek

Een hobby.
Hoe andere amateurs het hadden weet ik niet, ik moest het echt leren.
Met gemak pende ik bladzijdes vol maar goed schrijfwerk was het allerminst.
Onwaarschijnlijke verzinsels, een soort mini-autobiografie over mijn gedachten, ik genoot van de woorden, leesbaar of niet.
Hoe langer de verhalen werden, hoe sneller ik ze wilde beëindigen door een ‘leuk’  plot te schrijven. Ze leken allemaal op een hardloopwedstrijd. Bovendien had ik intussen een typemachine, dat ging lekker vlug.
Bij het ouder worden en meer lezende ging het iets beter en daarmee beging ik een nieuwe fout: mooi schrijven.
Zogenaamd poëtische zinswendigen (op sinterklaasrijmiveau), ‘literaire’ constructies die van warrigheid aan elkaar hingen, onnodige interessante woorden.
Een schrijfclub wees me een beter pad. Daar leerde ik de betekenis van goede aanwijzingen en warempel, ik schopte het tot plaatsing in een paar verhalenbundels.
De aanhouder wint, heet het.

Niet helemaal, mijn echte droom kon ik niet waarmaken.
Een boek schrijven, een heel boek met een goed plot en een mooi verhaal eromheen. Een serieuze roman, het liefst fictief, met eigen inzichten erin verwerkt over allerlei onderwerpen.
Een gewaardeerde auteur te worden, bij een gerenommeerde uitgeverij. Het visioen alleen al was de wens waard.
Natuurlijk probeerde ik het. Gaf losse verhaaltjes alvast dezelfde hoofdpersoon, maakte schema’s, liet hoofdpersonen opdoemen, onlangs vond ik een schrift terug met een begin van maar liefst zes hoofdstukken.
Uiteindelijk heb ik het toe- en opgegeven: dit kan ik niet. Liever lees ik andermans boeken.
Bovendien zijn er andere kwaliteiten, ik kan heel goed aardappelen schillen en friet snijden.
Dat werd zeer gewaardeerd in het gezin, meer dan een gedroomd boek.

Advertenties

23 gedachten over “Schrijven, maar geen boek

  1. Hallo Bertie, nog even een berichtje van Gemma. Jouw verhaal is herkenbaar. Sinds vorig jaar ben ik voorlopig met het schrijven gestopt en ben nu bezin met tekenen en schilderen. Net als jij heb ik een hoop korte verhalen liggen. Om ze te publiceren kwam er gewoon weg niet van. Misschien kun je ze zelf gaan uitgeven bij een uitgever. Er zijn er een paar waar je dit kunt laten doen. Groetjes

    Liked by 2 people

  2. Toen ik jou een tijdje geleden zei, “ga toch een boek schrijven, Bertie”, toen wist ik dit allemaal niet. Misschien komt het toch nog eens, misschien niet. Als je je maar een beetje happy voelt, dat is het belangrijkste, denk ik.

    Liked by 1 persoon

  3. Fraai geschreven Bertie, je hele loopbaan op weg naar de echte schrijver.

    Eigenlijk ben je dat gewoon al lang: een schrijver van nature die moet schrijven vanuit een innerlijke drang, je kunt “het schrijven niet laten” een parafrase op het prachtige lied van Wim Sonneveld ( hij kon het lonken niet laten).
    Gewoon doorgaan Bertie, je hebt hier veel lezers en ook ik lees je diverse stukjes je met plezier.

    Liked by 1 persoon

  4. Weet dat er ook schrijvers zijn
    die het niet zijn
    Waardering en erkenning
    blijft lastig
    Binnen de kring van bekenden
    en enkele liefhebbers
    heb je toch een platform
    Af en toe op dat toneel gaan staan
    Krijg je vaak genoeg
    de handen op elkaar
    Pak de pluimen!

    Liked by 1 persoon

  5. Nou een boek schrijven lijkt mij ook erg lastig.
    Maar aan je je losse verhaaltjes beleef ik nu heel veel plezier, ik zie ze als je dagboek.
    Dus heb je toch een boek geschreven. Hans

    Liked by 1 persoon

  6. Het schrijven is ook een kwestie van verhalen willen en kunnen vertellen. Dat is niet iedereen gegeven. Ik heb heel wat concepten gelezen waar niet door te komen was. Maar anderen verbaasden weer met spannende verhalen. De blogtijd zorgde voor veel geroepenen, maar weinigen werden uitverkoren. En uitgeverijen hebben het al zo zwaar dat ze nog slechts de op voorhand goed verkopende auteurs een kansje geven. Mijn eigen schrijfsels zijn veelal vooral non-fictie. Twee boeken, en diverse zakelijke of liefhebberij-onderwerpen bevattende uitgaven waren mijn deel. Mijn vervolgverhaal loopt nu elke zondag op mijn blog en daarmee verbonden sociale media…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.