Nette mensen

Teruggrijpend op het vorige logje denk ik aan de strengheid van de jaren vijftig.
We waren een arbeidersgezin, niets deftigs aan.
Katholiek, met protestantse en christelijke buren en meer soorten kerkelijken.
Allemaal dezelfde mensen, een viswinkel, bloemist en postkantoor, bushalte. Gewoner kon niet.
Toch was er een zekere stand. Een triestig soort waar we nu de schouders over ophalen maar toen heette het: als het er maar netjes uitziet..
Achter veel voordeuren speelden zich onverkwikkelijke zaken af maar naar de buitenwereld wilde iedereen zich keurig voordoen.
We vloekten niet, scholden niet in het openbaar, voortuintje was altijd geharkt, we droegen handschoenen naar de kerk en meer van dat.
Wat fatsoen betreft waren het barre tijden, we verslikten ons er zowat in. Deze opvattingen bestaan nog steeds
Geen wonder dat als  tegenspel de hippietijd omarmd werd.
Zonder dat we het over neukwater hadden.
.

18 gedachten over “Nette mensen

  1. Ja, de mensen mochten vooral niets zien……. de buitenkant blonk en glom, maar hoe het binnen was…… niemand mocht het weten. Vooral de vuile was niet buiten hangen.
    Ik begrijp het wel een beetje, maar er zijn grenzen!

    Liked by 1 persoon

      • Helemaal mee eens. Maar de vuile was is toch vaak minder vuil, ik bedoel dat er dingen waren die je vroeger niemand zou vertellen wat nu heel normaal is om te vertellen. Of er gebeuren dingen waar hulp voor gezicht moet worden wat nu wel gebeurt en vroeger niet of zelden.
        Maar de schijnheiligheid was vroeger inderdaad erg. Mijn opoe kon mijn moeder enorm kleineren en uitschelden en 5 minuten laten met een vroom gezicht in de kerk zitten.

        Liked by 1 persoon

  2. In die woonstraat van vroeger was veel bedrijvigheid. Winkels, garagebedrijven, een smid, een verhuisbedrijf, een lompenhandel. MKB-ers zaten er nog genoeg. De kerk stond precies om de hoek en was zeer dominant qua culturele uitstraling. Pastoor en kapelaans deden het geestelijke maar ook maatschappelijke werk. Broeders namen de strenge katholieke school voor hun rekening. Paar straten verderop de protestants-christelijke school. Na een paar jaar katholiek onderricht wist je dat daar de ketters zaten. En alle anderen waren heidenen. Heidenen waar tegen we tijdens de Kruistochten heldhaftig waren opgetreden. OMdat er maar een echt geloof bestond. In de jaren zestig kwamen de twijfels. Mijn oudere broer en ik staakten de verplichte zondagse kerkgang. Geen zin meer, en als hij mij vertelde dat God echt niet kon bestaan en dan wat voorbeelden noemde ter onderbouwing, ging ik daar in mee. En zo verging het velen. Na de jaren zestig, ik was intussen verliefd, verloofd, getrouwd, en verhuisd naar een andere buurt, stortte die oude stadstraat-samenleving in elkaar. Weg waren de bedrijven, de winkels. De katholieken vlogen uit, de grote basiliek stortte letterlijk ineen. Werd kort daarna gesloopt. Het geloof was weg, de saamhorigheid ook. Andere tijden braken aan. En we hoefden niet zo nodig terug naar een samenleving waarin een god ons allen zou verbinden. Mijn weerstand tegen mensen die ons dat nu weer willen opleggen is niet voor niets zo groot…

    Liked by 1 persoon

  3. Wij waren een van de weinige gezinnen in ons katholieke dorp die “niets” waren. Mijn ouders kwamen uit het westen, verhuisden in 1938 met mijn oudste zusje, omdat mijn vader er werk kreeg.
    Mijn broer, ik en mijn jongste zusje zijn er geboren in de jaren veertig.
    Op de RK scholen werden wij geweigerd, dus moesten noodgedwongen naar het gereformeerde schooltje. En daar was het net zo erg. Vanaf de 5e klas stuurden onze ouders ons naar een basisschool in Arnhem, omdat het onderwijs in het dorp zo schrikbarend was. Ik moest zelfs de 5e klas overdoen. Het vervolgonderwijs was ook in “de grote stad”.
    Nu woon ik weer in het zelfde dorp. Maar dat dorp is wel volkomen veranderd. Zoals zovele kleine dorpen op het platteland.

    Liked by 1 persoon

    • Dan was men in Brabant makkelijker, het zal de gemoedelijkheid zijn geweest.
      Van schoonfamilie hoorde ik ook van het hopeloze onderwijs, het bleef altijd merkbaar. Nie- katholieken mochten wel meedoen maar het waren er weinig.

      Like

    • Dat is zo Willy maar waar we nu anders over denken is dat kleinzielige gedoe van overdreven net gedrag.
      Dit zie ik alleen nog bij enkele ouderen. Kleding, uiterlijk, taalgebruik is heel wat makkelijker.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.