Een paar eigengereide haren

Er zit een haartje aan de zijkant van mijn kin.
En een onder mijn oor.
Ik ruk ze uit met wortel en al. Het helpt niet lang, ze komen telkens terug.
Laatst klaagde ik bij een paar vrouwen dat ik een baard kreeg, onmiddellijk kwam er commentaar van een paar vijftigers en een jongere. Stuk voor stuk jonger dan ikzelf.
‘Nou èn?’ ‘Is dat alles?’  ‘Dat hoort erbij’ ‘Als wij uitgaan moet ik me eerst scheren’ ‘Ik laat zo vaak mijn kin doen’  ‘Zoveel vrouwen en meisjes hebben een snorretje, daar wen je aan’. En meer van die antwoorden.
Allemaal waar en goed bedoeld, het troost een beetje en ik weet echt wel dat er ergere dingen zijn en me moet schamen voor het gezeur en blij mag zijn dat ik verders gezond ben en blij mag zijn dat mijn hoofdhaar gewillig is en al die dingen maar ik erger me evengoed aan die brutale haren in/aan mijn gezicht.
Ze trekken zich niets van me aan.
Ze groeien gewoon door.

16 gedachten over “Een paar eigengereide haren

  1. Het zijn ook rotdingen, ze zijn langer dan andere haren….. en irritant. Bij mij komen ze onder mijn kin, net een plek die ik zelf niet zo goed kan zien….. dus het duurt even voor ik het door heb. Een keer stond ik bij de bushalte te praten met een vrouw (die ik niet kende) en die zei ineens dat ik stil moest blijven staan en trok zo die haar eruit. Mijn lukt het niet met mijn vingers, ik gebruik een pincet.

    Geliked door 1 persoon

  2. Een onder mijn kin en een net in mijn mondhoek. Pincet en er uit. Wat ergerlijk is? Als ik die merk als ik het pincet niet bij de hand heb. Dan loop dan met mijn tong altijd aan die ene -naast mijn mond natuurlijk, die onder mijn kin is te ver voor mijn tong- te friemelen.

    En ik heb een hekel aan mensen die altijd alles moeten minimaliseren. Uiteindelijk willen die alleen over zichzelf praten.

    Geliked door 1 persoon

  3. Mijn eerste te lange haartje op een ongewenste plaats, werd opgemerkt door een vrouw die net als ik in een bootje zat, varend over een groot meer in Noord Afrika. Vogels kijken was het plan. Ze zei het, ze had het zelf ook wel eens, haar man zei er nooit wat van, maar nu wilde ze me helpen door het wel te zeggen. De hele middag kon ik nergens anders meer aan denken. Tot ik weer terug was op de plek waar mijn pincet en spiegel lagen. Had ze maar….

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.