Reclameplantjes en herinnering.


Van een vriendin kreeg ik een paar reclamezakjes met grond en kruidenzaden, ik geloof dat de Jumbo ze uitgeeft. Veel hoop had ik er niet op.
En kijk, na veertien dagen zijn het heuse planten geworden, bijna groot genoeg om in de volle grond te zetten. Misschien ga ik ze nog opeten ook.

Bij het verzorgen dacht ik terug aan de dingen die ik zelf uitprobeerde in de achtertuin. Toen ik nog heel erg jong  was, en onnozel erbij.
Vers wilde ik, wortels, radijs, sperciebonen, verschillende bedjes maakte ik en keek driemaal daags dag of er al iets te eten viel. Want het ging me niet alleen om vers, vooral ook om klein. Ik houd niet van vingerdikke slabonen en reuzenradijzen, ook tuinbonen zijn jong en klein het lekkerst.
Maar ja, dat wachten…
Ongeduldig had ik na een paar weken een stuk of tien luciferdunne boontjes en worteltjes geplukt en gekookt.
Echtgenoot keek in de pan, hij kwam niet meer bij van het lachen.
Exit de verse-groenten-fase.

Toen kwam het geldboompje.
Steevast vroeg ik er een met mijn verjaardag tot iemand mijn gezeur beu was en me een potplant gaf met centen, dubbeltjes, guldens, alles vastgeplakt met sellotape.
Ontroerd nam ik hem in ontvangst.
Helaas, ondanks water en mest ging hij dood. Het geld bleef over.
Nou ja, je kunt niet àlles hebben.

Dus houd ik me nu bezig met dingen die wèl groeien.

Advertenties

15 gedachtes over “Reclameplantjes en herinnering.

  1. kruiden heb ik zelf niet Bertie…

    maar dit lijkt me wel een goede start

    binnenkort, lezen we het hier wel hoe die smaken

    groeten

    ps: eerdere reacties zijn mogelijk in je spam map terecht gekomen

    ik ben benieuwd of het nu wel lukt

    Like

  2. Het resultaat mag er zijn, je hebt groene vingers.
    Wat sneu pluk je een jong groen blaadje raakt men van de kook.
    Geldbomen groeien niet zo voorspoedig. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

    Liked by 1 persoon

  3. Ooit, al weer lang geleden, woonden wij op een flat met een enorm balcon. Dat lag op het zuiden, dus zonovergoten. Wij plantten daar aardappelen, tomaten, aardbeien en druiven. Het werkte prima. De aardappelen gek genoeg werden zoetig van smaak, de aardbeien prachtig rood en lekker van smaak, net als de tomaatjes. Maar die druiven…dat wilde niet erg. En wat er groeide werd al snel doelwit van vogels en ongedierte. Opmerkelijk. Daarna nooit meer gedaan, ook al wonen we nu al weer jaren in eeh huis met tuin…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s