varen

Zeeziek

Tot 2003 namen we, op weg naar Zeeuws-Vlaanderen, altijd de grote veerpont Vlissingen-Breskens.
En keer op keer werd ik zeeziek.
Best jammer want het was een mooi tochtje op een imposante pont, meer een drijvend toeristenplaatsje met parkeerplaats en waar je broodjes e.d. kon kopen. Je had een mooi uitzicht en zat heerlijk.
Meestal bleef ik buiten in de hoop dat de frisse zeelucht mijn maag in bedwang zou houden. Helaas, zowel zee als lucht trokken zich niets aan van mijn maag. Gelukkig is het altijd goed gegaan in zoverre dat ik de braakneigingen kon inhouden, de vaart duurde niet langer dan ongeveer 20 minuten als ik me goed herinner. Het kon nèt.
Bijgaande foto zegt iets over hoe ik me voelde: scheel en scheef van ellende hing ik tegen de reling en zo hanteerde ik ook de camera.
Op advies ondernamen we eenmaal de rit deels over België; dat bleek voor echtgenoot-chauffeur een ramp door de heksenketel in Antwerpen, een stad die ons onbekend was. We kwamen er in en er haast niet meer uit, we hebben nooit geweten hoe we daar doorheen geraakten.
Toen kwam de Westerscheldetunnel.
Juichend reden we naar de ingang.
Na een paar honderd meter werd ik nerveus, claustrofobie ontwaakte en porde me aan.
Verdorie, dacht ik, wat nu.
De pont was moeilijk, Antwerpen nog moeilijker, moest ik nu ook nog over een besloten tunnel klagen? (6.6 km, de langste van Nedeland).
Dat durfde ik niet maar vond de oplossing in rekenen en aftellen: 60 km per uur =1 km per minuut. 6,6 km duurt 6,6 minuten. Dus hoefde ik in gedachten maar 6½ maal 60 seconden =390 te tellen en we waren er door.
In werkelijkheid reden we harder maar dit was het makkelijkst.
Het leidde af en het hielp. Zo simpel.☻

20 gedachten over “Zeeziek

  1. Inderdaad kan het helpen als je weet hoe kort het maar duurt. Ik doe dat bij een tandartsbehandeling wel eens…. tellen….. en dan blijken de pijnlijke momenten maar heel kort te duren (ik wil geen verdoving als het niet echt nodig is….. de hele dag een verdoofde lip vind ik ook niks).
    Zeeziek ben ik ook wel eens geweest….. van Amsterdam naar Harderwijk…… hoewel er betaald was voor de terugtocht zijn we met de trein terug gegaan…. duur dagje uit voor mijn ouders. Wagenziek, zeeziek…. ik heb er snel last van, maar niet altijd.

    Geliked door 1 persoon

      1. Maar ik word ik een gewone draaimolen al misselijk. Waarschijnlijk zal dat net als bij de andere dingen niet altijd zijn, maar ik kan heel goed leven zonder draaimolens…… dus ik ga er niet en ook niet in andere draaiende of bewegende attracties, ik riskeer het niet. Ooit had Edwin een computerspelletje met een skiër, dat wilde ik ook wel proberen…… het werd een erg druk bewegend beeld….. ik werd er flink ziek van….. dat doe ik dus ook niet meer! Boot, bus en auto zijn wat lastiger om te vermijden…. ik heb wel de indruk dat het steeds beter gaat.

        Geliked door 1 persoon

  2. Het valt niet mee om in Breskens te raken met dat water ertussen… De veerpont die nu vaart is zeer stabiel. Er is weinig kans op zeeziek worden. Die tunnel vind ik ook eng. Maar als we ergens in Nederland willen geraken, moeten we er toch steeds door… volle gas, maar niet harder dan 100 (trajectcontrole!).

    Geliked door 1 persoon

  3. Mijn zusje was altijd wagenziek en mocht dan voorin; dat hielp. Op de pont was ik al vaak geweest en niks aan de hand. Mooi! Toen ging ik vliegen en dacht: dan moet ik toch minstens luchtziek worden en nam voor alle zekerheid een pil. Op de terugweg was ik het vergeten en werd ik ziek? Nee hoor. Wat een bofkont voelde ik mij én zo stoer.
    Gaat het nog steeds goed met het tellen? In een vliegtuig zou je wel lang moeten tellen, zeg. Neem dan maar een pilletje.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik moest er in de jaren negentig nog wel eens voor zaken naartoe en nam dan steevast de route via Belgie. Sloeg voor Anmtwerpen af en kwam dan via allerlei kleine plaatsjes in Zeeuws-Vlaanderen. Die pont heb ik maar een enkele maal genomen. Ik ben niet van de schepen, vond het niet zo fijn al hing ik dan niet over de reling…

    Geliked door 1 persoon

  5. Daar was ik dus ook geweest met mijn zus.
    Onze fietstocht begon in Breskens, naar de overkant en later op de dag eindigden we ook weer in Breskens vanwaar we naar ons logeeradres in Waterkandkerkje gingen.
    En toen………….ziek.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.