Sweet memories

Gisteren was doomsday, zo noem ik de sterfdag van echtgenoot.  Een dag van ’n beetje nadenken, terugkijken, eenzijdige gesprekken voeren.
Halverwegde de dag braken de chocoladepaaseieren me op. Ook de hoofdpijn keerde terug, misschien krijg je dat van een overdaad aan chocola.
Met buikpijn stond ik voor P’s foto.
‘Ik mis je nog steeds,’ vertelde ik hem, ‘je zou me hebben geholpen door de helft van de paaseitjes op te eten. Weet je nog dat we afspraken: we kopen ze niet meer, we snoepen ons een hartvervetting en dat we het zogenaamd vergaten? Dat was lachen.
Samen ziek worden voelde minder erg.
Zal ik You sexy thing draaien van Hot Chcolate? Moet je dat ‘sexy’ wegdenken.  Daar ben ik te misselijk voor.’
Hij keek me alleen maar aan. Ik zou zweren dat hij lachte.

Advertenties

23 gedachtes over “Sweet memories

  1. Dat blijft altijd een rare dag,,,,,, dat vind ik ook. Ik ken iemand die mij zei dat ik dan het leven moet vieren….. ik vind dat ik dat het hele jaar al doe en deze dag herdenk ik. Voor mij is dat vandaag. Toch al een vreemde dag, want voor het onderzoek van morgen ben ik gisteren al aan de laxeermiddelen begonnen…. dus verplicht binnenblijven. Alleen even snel naar de buurvrouw toen ze thuiskwam van het ziekenhuis…. die had een belangrijke uitslag gekregen…. viel gelukkig niet tegen.
    Voor mij is het natuurlijk veel langer geleden, dus dat is wel anders….. het is minder heftig, maar het blijft wel.
    Jij hebt 4 april weer gehad…… het kan op andere dagen soms ook ineens extra moeilijk zijn, maar die datum zit vast in je hoofd

    Liked by 1 persoon

    1. Ik heb het er niet meer zo moeilijk mee hoor maar inderdaad, een rare dag.
      Voor morgen wens ik jou het allerbeste, maar de uitslag zal je niet meteen meekrijgen, of wel?

      Like

      1. Ik krijg minimaal een deel van de uitslag. Als er helemaal niks is is dat de volledige uitslag, als ze poliepen weggehaald hebben moeten die eerst onderzocht worden,maar ze zeggen dan wel of het grote of kleine zijn en kleintjes is zelden iets mee aan de hand. Komen ze wat raars tegen dan wordt dat natuurlijk ook verder onderzocht en weet ik ook nog niks zeker. Zijn er heel veel poliepen dan doen ze het niet in één keer.
        Maar zelfs bij een slechte uitslag hoeft het mijn doodvonnis niet te zijn…ik ken veel mensen die er van genezen zijn……. maar ik hoop natuurlijk op niks of een onschuldig poliepje…… maar ja…. afwachten!

        Liked by 1 persoon

  2. Confronterende dagen die je eigenlijk het liefst overslaat omdat dan de pijnlijke plekken ineens weer open liggen. Ik hoop dat je het met de jaren een beter plekje kunt geven. Dat het moois blijft en het lelijks naar de achtergrond gaat. Als decor van een fraaie en gelukkig leven samen. De rest relativeer jij als geen ander. Zoals met dit verhaaltje. Maakt je tot een kanjer hoor..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s