Dierenleed

‘Dierenambulance redt katten uit grof vuil’ las ik ergens.
Meteen kwam er een akelige herinnering boven, aan een man die katten lokte en vermoordde. Iemand die ervan wist vertelde het, ‘je wilt het niet weten,’ zei hij.
Dat wilde ik natuurlijk wel en betreurde deze wetenschap bitter. Ik ga niet uitleggen op welke manier de dierenbeul te werk ging maar het eindigde met uithongering van de beesten. Ik lag er vaak wakker van.
‘Geef hem aan bij de politie, het is strafbaar,’ drong ik aan.
Dat durfde de boodschapper niet. Hij had geen bewijzen, zei hij. Achteraf vermoed ik dat hij bang was, begrijpelijk.
Ik was  er kapot van en begreep het niet. Waarom schoot hij ze niet direct dood? Dat is ook erg maar dan lijden ze minder, redeneerde ik onnozel.
Je vraagt je af:  zijn het dezelfde mensen die als kind kikkers opblazen, hooiwagens de poten uittrekken, honden een blikje aan de staart binden, de kat in het water gooien, schildpadjes op hun rug leggen?
Of  zoek ik het te ver?
Advertenties

20 gedachtes over “Dierenleed

  1. Ik denk dat kinderen die dergelijke dingen doen een grotere kans hebben later ook dieren te mishandelen. Je moet toch wel sadistische trekken hebben om dieren zo te mishandelen. Heel jonge kinderen beseffen misschien nog niet wat ze aan het doen zijn, maar als ze ouder zijn moeten ze toch weten dat het levende wezens zijn. Walgelijk.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb mij dat laatste ook wel eens afgevraagd, omdat ik een neef had die als kind zulke dingen deed. Maar ik heb geen idee. Ook weet ik niet wat die mensen zoals die ‘kattenbeul’ bezielt. Ingewikkelde psychologie is het wel, denk ik.

    Liked by 1 persoon

  3. Er is kindernieuwsgierigheid, inderdaad. En er zijn kwajongensstreken. Maar blijkbaar is zulk gedrag, dat bewust pijnigen om te laten afzien, wel een teken van een serieus verknipte geest. Kicken op het leed van een ander?

    En de mensheid? Ja, die zwijgt zo dikwijls. Soms omdat ze het niet willen weten of omdat ze er te dicht bijstaan.

    Liked by 1 persoon

  4. Het zou me niets verbazen als kinderen die moedwillig dieren mishandelen, martelen, uiteindelijk ook naar mensen toe gevaarlijk zijn. Verschrikkelijk.
    Ik kan me de angst van de ‘hij’ voorstellen, maar ik denk toch dat ik het had aangegeven. Dan natuurlijk altijd weer afwachten wat de politie(?) er mee doet…

    Liked by 1 persoon

  5. Onbegrijpelijk dat hij zomaar die dieren martelde. Daarvoor moet je behoorlijk van het padje zijn.
    De oorzaak zal wel ergens in de kinderjaren liggen… maar daarom niet noodzakelijk bij pesten en pijnigen van dieren. Ik denk eerder dat dergelijke daders een ongevoeligheid ontwikkelden omdat er iets is misgegaan tijdens hun prille emotionele ontwikkeling.

    Liked by 1 persoon

  6. Nee, je zoekt het helemaal niet te ver, zo’n daad naar dieren toe verteld meer over de persoon dan hem lief is.
    Geen respect voor dieren, frustratie over zijn eigen leven wat hij botviert op een weerloos dier.
    De volgende stap kan zijn van dit soort gewetenloze schepselen is het op een mens toe te passen. Hans

    Liked by 1 persoon

  7. Zelf ben ik lid van Stichting Dierenlot en geeft maandelijks geld voor deze goede stichting. Voor een luttel bedrag van 2,00 euro kun je helpen. Het is een goede en betrouwbare stichting die veel doet voor verwaarloosde en zieke dieren. Ook besteden ze het geld aan dierenambulances. Als dank krijg je een leuk presentje. Ik draag sinds 2 jaar een gekleurd armbandje van deze stichting. Hulp is broodnodig omdat dierenleed van alle tijden is, helaas. Groetjes, Gemma

    Liked by 1 persoon

  8. Onze veel te vroeg ingeslapen kater Punkie was met zijn broertjes slachtoffer geworden van zo’n dierenbeul. Als kleine kitten in een vuilcontainer gedumpt. Zonder eten of drinken komen die beestjes dan het meest elementaire tekort. Gelukkig werden ze gered. In het asiel waar wij hem uitkozen (of was het nu omgekeerd) was hij opgekalefaterd. Maar bleek al snel een anti-immuunziekte opgelopen te hebben. Wat steeds heftiger gevolgen voor hem had. Altijd ontstoken pootjes (wat heel veel zeer deed bij het lopen) en tandvlees waarin ontstekingen zaten die eten weer lastiger maakten. Wij deden alles om het lijden te verlichten. Wat een mens kan doen. Inclusief stevige rekeningen betalen voor de d.a. en diens medicatie. Maar dat middel bleek op termijn erger dan de kwaal. Hij werd twee jaar en vier maanden oud. Ik heb er wat tranen om gelaten. Zo akelig, wreed, boos makend onrecht. En de dader(s)? Geen idee. Maar wat een dierenbeulen zijn dat. Ik weet wel wat gepaste straffen. Maar zinloos natuurlijk. Nederland kent geen strafrecht voor dit soort daders. Met dank aan het politieke denken bij met name links partijen die altijd zo voor het dierenwelzijn pleiten te zijn. Een bekeuring geeft men in het ergste geval. Kost heel wat arme dieren het leven. Maar o wee als ik een dader kan vinden en bewijzen kan dat die dit soort zaken flikt….Ik ben echt niet bang!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s