Huishouden. Een vak apart.

Een niet al te pienter meisje trouwde. Daar ze niets wist van huishouden bezocht ze dagelijks haar moeder voor advies.
Dat was hard nodig.
Haar eerste portie aardappelen was niet te eten.
-Droog stomen, zei moeder, dan worden ze smakelijker.
Het meisje zette ’n pannetje water op, wachtte tot het flink dampte en deed  er de aardappelen in. Het stoomde en stoomde, het water verdampte en het stonk vreselijk. Terwijl haar man de keuken bluste rende ze huilend naar haar moeder.
–Weet je wat, zei die, hou jij je maar bezig met de was dan kom ik wel voor jullie koken.
Ook deze raad werd nauwgezet opgevolgd.
Het niet al te pientere meisje was wekenlang doende met de was; ze droogde en streek en waste tot alle kleren versleten waren en zij en haar man in lompen gehuld gingen.
Weer greep moeder in.
–Ga je huis maar poetsen, raadde ze, en doe tussendoor een  paar boodschappen.
Het meisje ging onmiddellijk aan de slag en poetste de kamer, de keuken, de kelder en alle andere vertrekken en daarna de buitenkant en de schoorsteen en de dakpannen.  Af en toe liet ze haar emmer zeepsop in de steek om naar de buurtsuper te gaan. Dan kocht ze zes liter Ajax en twaalf dweilen, of zeventien sponzen, zich verbazend over de snelle sleet.
Het werd werkelijk een onhoudbare toestand. De hele straat liep uit en keek hoe ze de regengoten sopte en de voorgevel stofzuigde en de dorpstherapeut vermoedde een onverwerkte relatie met de stofdoekenmand, kortom, het werd een bespottelijke vertoning tot de burgemeester een samenscholingsverbod uitvaardigde en de moeder opriep.
Die liet, ten einde raad, het huwelijk ontbinden en stuurde haar dochter naar ’n klooster.
En daar zit ze nu nog.
Echt waar.
Advertenties

21 gedachten over “Huishouden. Een vak apart.

  1. In het klooster? Daar moeten ze ook koken en eten zo ergens tussen de gebeden in.

    Ook echt waar: in de tijd dat er nog koffie gemaakt werd met bonen liep de jonggetrouwde naar haar moeder en riep: “moeder, moeder, de koffiebonen willen niet smelten”.

    Het zal je dochter maar wezen.

    Liked by 1 persoon

    • Vreselijk. Ik kende iemand die hoorde dat ze erwten moest laten schrikken als ze bijna droog kookten. Ze lichtte de deksel op en riep ‘BOE…’ ☻☻
      De erwten sprongen en rolden over de grond van het lachen. Echt waar. 😉

      Liked by 1 persoon

  2. Hahaha….. ik moet even aan een tante denken, die de rozenstruik afstofte….. nou moet ik er wel bij vertellen dat er een burenruzie in de straat was en daar wilde zij niks van missen…. dus stofte zij de rozenstruik! Maar zij had wel meer vreemde dingen……. een weekblad werd volgens haar bezorgd door iemand die ze er niet fris uit vond zien….. dus het blad moest eerst uitwaaien aan de waslijn…… het ging een keer regenen en zij vergat het blad van de lijn te halen…… 😀 . Ik heb van deze dingen geen last….. ik ben meer het tegenovergestelde.

    Liked by 1 persoon

  3. Nou haar moeder is rijkelijk laat om dochter de schone kunst van het koken en huishouden bij te brengen.
    Allemaal met voorbedachten rade om zich in te likken bij het gelukkige koppel.
    Maar ook de moeder van haar man heeft de opvoeding blijkbaar op zijn beloop gelaten.
    Wat doe ze nu in het klooster? Dit helemaal van boven tot beneden poetsen. Hans

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.