Tweemaal koffie-extract 1946

Uit het N.C.B.-kookboek en op een reclameblaadje van Buisman.
Welke het beste is? Ik weet het niet.
Ook weet ik niet van wanneer de recepten zijn. De eerste druk van dit boek was al in 1934, het is best mogelijk dat dit koffierecept er toen al in stond.
Het intrigeert me. Welke huismoeder maakte dit? Die van de middenklasse?  De armen? In de boerenstand? Of was het keukenmeidenwerk voor de beter gesitueerden?
Als er nog gewone gemalen koffie bestaat wil ik het uitproberen, ik vermoed dat er van de fijnere snelfiltermaling minder koffie nodig is maar hoe dan ook, ik ben nieuwsgierig of het net zo goed smaakt als de nescafé van nu.



Advertenties

29 gedachten over “Tweemaal koffie-extract 1946

  1. Oei Bertie, hoewel ik ook zeer oude kookboeken heb, heb ik geen idee waar men het over heeft. Ik ken alleen Buisman in een potje en daar deed men een klein lepeltje van in de gewone koffie. Later lieten wij het zomaar weg en het smaakte even goed.

    Liked by 1 persoon

  2. Nooit eerder deze recepten tegengekomen. Geen idee of het smaakt, maar het recept uit het boek bevat mij teveel suiker, dus die ga ik in geen geval proberen. Maar volgens mij is Buisman ook gebrande suiker….. in dat geval die dan ook maar niet, hoewel het recept niet erg zoet overkomt.
    Het schijnt dat je Buisman ook kan vervangen door een beetje zout aan de koffie toe te voegen…… is het nu zoet of zout? Of zijn er meerdere soorten? Het was bij mij thuis geen gewoonte om het te gebruiken……. dus ik ken het niet heel goed, al hebben we ooit wel zo’n blikje in huis gehad.

    Liked by 1 persoon

  3. Buisman was vroeger toevoeging aan de koffie omdat die domweg niet goed smaakte. Maar sinds de opkomst van al die Italiaanse koffietjes is dat middel niet meer nodig dunkt mij. Maar ja, wie ben ik, geen koffie meer gedronken sinds 1996. Thee is nu de nieuwe drank…

    Like

  4. Voor koffie-extract moet ik terug naar mijn kindertijd; mijn moeder maakte het wel eens als ze veel visite verwachtte. Mijn geboorteplaats is pas midden jaren ’60 aangesloten op de nutsvoorzieningen en we moesten daarom effectief omgaan met de beschikbare warmtebronnen. Het was gemakkelijker om een grote ketel water warm te houden op de kookkachel dan steeds een pot (perculator)koffie te zetten en koffie-extract kon je tevoren maken.
    Hoe het spul smaakte weet ik niet, want ik was nog te jong om koffie te mogen hebben en toen ik groot genoeg was om koffie te mogen drinken, -toen ik van de lagere school naar de middelbare school ging-, kwam ik er achter dat ik het ronduit smerig vond smaken. In de ruim 60 jaar daarna hebben velen geprobeerd mij aan de koffie te krijgen, maar ik vind het nog steeds niet lekker en beperk me daarom tot echte thee. En daarmee bedoel ik niet dat gruis wat je in builtjes kunt kopen of allerlei kruidenbuiltes waar wat heet water op gegoten wordt. Dat classfiiceer ik als gekleurd water en als je geluk hebt zit er soms ook nog een smaakje aan. Nee, echte thee uit een speciaalzaak.

    Liked by 1 persoon

    • Wat een leuke reactie, de eerste die het recept kent. Je woonde nogal afgelegen, begrijp ik.
      Wij kregen als kind ook geen koffie (‘dan krijg je grote ogen en een blauwe buik’☻)maar later was ik er gek op, nu nog.
      Thee drink ik ook, losse, gewoon uit de supermarkt. Speciaalzaken hebben we hier niet, althans, niet voor thee.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.