verhaaltje

Oude winters

Iemand pakt de kolenkit en een stapel houtjes.
Er wordt gestookt bij het leven.
Maar het blijft koud, in slaapkamers is het Siberisch met ijzige temperaturen. Sloffen en pyjama’s worden voorverwarmd op de kachelpijp
‘Ach wat, zegt vader, wij hadden vroeger sneeuw op de bedden en sliepen gewoon door.’
Gemok.
– boven komt ook sneeuw naar binnen – dekens waaien zowat weg – ’s morgens ijspegels aan de voeten – we vriezen nog dood –
Moeder bemiddelt.
‘Er ligt genoeg hout, er zijn kolen zat. We kunnen best wat harder stoken en de trapdeur openzetten. Dat scheelt.’

’s Avonds kleumt de kring rondom de kachel die bijna op springen staat. Gezichten kleuren rood, ruggen rillen.
Iemand staat op en doet de trapdeur dicht. ‘Het trekt zo.’  Er wordt geknikt.
Vader zegt niets, hij dut langzaam in.
Moeder breit. Ze luistert naar geginnegap over ijstenen en sneeuwgraven en lacht om de stille huiver, ze sust de jongste.
Allen gapen maar gaan niet naar bed.
Stel dat ze in de slaap bevriezen.


33 gedachten over “Oude winters

          1. Integendeel! Ik kreeg geen plaats in bed: poppen en beren moesten mee en het deken moest rond haar gedraaid zitten anders kroop de kou er onder. Avonden heb ik staan rillen om in dat bed te geraken!

            😀

            Like

  1. Een verhaal uit mijn jeugd, zie me zo weer in de woonkamer zitten.
    Pa een kitje kolen halen voor de nacht.
    Kruik mee naar bed en de volgende dag wakker worden met ijs op de deken van de uitgeademde adem. Hans

    Geliked door 1 persoon

          1. De teil… heerlijk. Vullen met water uit de fluitketel, dus het duurde even voor hij vol was. Ik mocht voor de kachel in de teil. Wel gek dat de Sint dezelfde teil gebruikte om cadeautjes in te doen.

            Geliked door 1 persoon

  2. Ons huis lag boven een loods die later stalling werd. Een van de kamers was altijd goed verwarmd, de rest niet. Onze slaapkamer lag aan een gang. In de winters (en die waren nog echt koud..) bloemen op de ramen en echte kou in bed. Kruiken mochten dan mee, mar ja die dingen worden ook koud. Tocht was een standaard voorziening. De kachel in de kamer altijd uit als je uit je bed kwam. Maar als die brandde (in het weekend overdag, want beide ouders werkten dus geen noodzak door de week) was het comfortabel. De keuken leed ook onder die loods onder het huis. Want de leidingen liepen daar in de koude doorheen en dus bevroren ze steevast en moesten met een spiritusbrander gangbaar worden gemaakt. Het waren barre tijden. Wat een comfort hebben we dan tegenwoordig…

    Like

Laat een reactie achter op Maria Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.