Voornamen

‘Waarom kreeg ik die rare naam?’
Dat vroeg ik en zal niet de enige zijn geweest.  Ouders van grote gezinnen waren bij de achtste, negende en volgende spruit  bekaf van het namen zoeken en rommelden maar wat in meer van hetzelfde.
Er was weinig keus in een boerenfamilie, evenmin bij arbeiders.
Zodoende hadden we drie tantes Geert, twee Marie’s, twee Trienen, een Duif, Betje, Grietje, Antje, Aal, Eef.
Bij de mannen was het vergelijkbaar. Jaap, Cor, Gerrit, Siem, Engel, Willem, Lau, en een handje vol andere.
In plaatsen als Amsterdam en andere steden zal het aanbod groter zijn geweest, wij woonden aan de rand van een industriegebied, half plattelands.

In Oost-Brabant leerden we andere namen. Marinus, Geert als jongensnaam, Kit (jongensnaam), Tien of Tiny (jongensnaam), Mies (jongensnaam), Pieta, Marij.
Iedereen kan de lijstjes moeiteloos aanvullen met streekgebonden  namen. Mensen durfden niet gauw hun  kind anders te noemen dan gebruikelijk. Daardoor hadden we in de klas diverse Ria’s, Annekes  en Cora’s.
Dat veranderde langzamerhand  in mijn kindertijd, plotseling was er een Yolanda in de buurt. Mary’s waren er al, het wachten was op Brigittes en Johnnies. Retro was in opmars, Frouke, Hermina, maar nooit de gewone Klaas en Neel. Ook een geloof kon van invloed zijn. Lees: de bijbel.
De betekenis van een naam was onveranderlijk gunstig. De dappere, stralende, lichtende, strijder. Logisch natuurlijk, je vernoemde je kind niet naar een lamzak of lichtekooi.

Namen zijn aan mode onderhevig. Bij elke generatie duiken andere op zodat er in de klas opnieuw een aantal leerlingen zijn die hetzelfde heten want ouders zijn niet altijd origineel.
Vroeger werden de meeste kinderen vernoemd. Allereerst waren de grootouders aan de beurt, in sommige gezinnen de peter en meter (bij de doop), in anderen de heilige van de dag. Nu zijn het pop-, sport- en andere idolen maar ik ken families waar nog steeds de stamvader doorlopend vernoemd wordt.
Iemand die de moeite neemt zich er in te verdiepen zal vaak uit de voornaam kunnen afleiden uit welke periode de drager stamt.
Niet altijd.
Nogal wat vrouwen van mijn generatie veranderden hun naam. An werd Annette, Sjaan werd Janine, ook werd gekozen voor de tweede doopnaam.

Mijn eigen naam laat ik er buiten.
Twee doopnamen die beiden met een E beginnen, daar is al teveel om gelachen.

Advertenties

27 gedachtes over “Voornamen

  1. Mijn volledige voornaam is: Robbert-Jan.
    Mijn ouders vonden dit een mooie naam.

    Jan heeft waarschijnlijk ook wel iets met mijn vader en grootvader te maken.

    Nu merk ik vooral bij generatiegenoten dat er ook wel een modetrend van invloed is geweest.

    Als klein kind was het vooral Robbie.
    Nu laat ik mij Rob noemen.

    De naamgrapjes gaan volledig langs mij heen.

    De betekenis van mijn naam zal ik maar niet vermelden.
    Die betekenis is vooral hoogdravend.
    En daar voel ik mij niet mee verbonden.

    Vriendelijke groet,

    Liked by 1 persoon

  2. Veel namen va vroeger komen nu ook terug. Net zoals ook de mode teruggrijpt naar dingen va vroeger.

    Indertijd moest het kind een christelijke naam hebben anders wilden ze die niet aanvaarden bij de burgerlijke stand. Nu zijn veel namen onuitspreekbaar of je moet eerst even informeren hoe je het juist moet zeggen.

    Liked by 1 persoon

  3. Grappig onderwerp van gesprek Bertie,

    Vroeger (ja daar komtie weer) werd je naar je grootouders vernoemd, nu komen de fantasie namen als Mees, Storm en Sterre en zelfs Vleugel in beeld in bepaalde kringen, in andere kringen zien we meer namen als Kimberly, Wesley, Kevin,Sjarona, zelfs Sjantana als geliefde namen.

    Och ja, klassieke Nederlandse namen als Matthijs , Dirk , Bart en Rogier’ Kees en Daan zijn ook wel blijvertjes.
    Voor de meisjes: Marieke, Floortje, Maaike, Liesje verder kom ik niet.

    Liked by 1 persoon

    1. Die klassiekers kwamen in onze kring weinig voor, ze werden gezien -en ik denk terecht- als namen van een andere stand.
      Pas later, bij de kleinkinderen, werden ze meer zichtbaar.

      Like

  4. Leuk logje. Het boeit me. Ik gaf mijn dochter een naam waarvan ik wist dat er geen enkele in de streek of misschien zelfs het land was. Bij de burgerlijke stand moesten we bewijzen dat de naam bestond adhv een namenboek. Na haar werd af en toe een kindje geboren met dezelfde naam. Toen ging het razendsnel en nu hoor je het best vaak. Ze heet Febe. Groetjes van Beatrijs

    Liked by 1 persoon

      1. Mooie naam, toen nog origineel maar je kunt het niet tegenhouden als hij populair wordt. Streng waren sommige gemeentes wel.
        Die nonnen… dwingelandij van ze. De pastoor zelf had er misschien niet eens aan gedacht.
        Wat je zegt, als dochter er maar blij mee is.

        Liked by 1 persoon

  5. Ik ben naar beide oma’s vernoemd…. Ansje Maria. Wij hebben heel veel Maria’s (Ria, Riet etc. ) in de familie en ook Jannen genoeg.
    Ik heb geen hekel aan mijn naam, maar ik vind er ook niet veel aan.
    Ik heb wel eens het idee dat mensen niet kijken of een voornaam bij een achternaam past…. zo kende ik ooit iemand die maar 5 letters had in voor- en achternaam samen…. dat klinkt dan vaak niet lekker. Een heel exotische naam met een oerdegelijke Hollandse achternaam vind ik ook niks. Naar mijn idee (maar smaken verschillen) zijn er genoeg Nederlandse namen die altijd kunnen….. die nooit helemaal verdwijnen.
    Zelf heb ik Edwin wel vernoemd omdat hij stamhouder is….. wel een andere roepnaam, want 3x Ed werkt niet, dan blijft hij zijn leven lang “kleine Ed”….. dus met een kleine aanpassing is dat Edwin geworden….. maar officieel heet hij hetzelfde als zijn vader, grootvader en overgrootvader en misschien nog wel verder.
    De E’s van jou maken mij ook nieuwsgierig

    Like

    1. Die namen wilde ik juist vermijden.☻
      Stamhouders, dat was belangrijk in veel families. Van de mannelijk kant dan wel.Ook bij mijn vaders familie.
      Ironisch dat degene die opa’s boerderij overnam een andere voornaam had.

      Like

      1. Dus niet iemand met dezelfde naam op de boerderij. Ik vond een stamhouder wel leuk, maar als ik meer kinderen zou hebben gekregen zou ik die niet vernoemd hebben. Je bedoelt toch niet dat ik de namen goed geraden heb? Ik dacht…. de naam Engel komt al voor in de familie las ik…. vandaar… 😀 ….. de meeste mensen vinden hun eigen naam maar niks, terwijl een ander die vaak leuk vindt. Plaatsgebonden namen…. er schiet mij er eentje te binnen…. op Marken werden vroeger veel jongens Jongejaap genoemd.

        Liked by 1 persoon

        1. Engel hoorde je wel vaker. Ook als vrouwennaam,dan werd het Engeltje.
          Ze zullen er aan gewend zijn, neem ik aan.
          Jongejaap ken ik, weet niet waarvan.
          Ook werden kinderen wel Broer of Zus genoemd. Hier tenminste.

          Like

          1. Ik ken ook een Engel en een Engelina. Klinkt wel lief, maar ja, je weet niet hoe de kinderen worden 😀 ……als je een kreng Engeltje hebt genoemd wordt het toch wat raar! Het is ook een naam die uitnodigt tot pesten…. ook al kan elke naam daarvoor gebruikt worden als ze willen pesten. Het blijft altijd moeilijk, de kinderen zijn later zelden blij met hun naam. Ik denk dat het belangrijk is niet al te bijzonder proberen te zijn!

            Liked by 1 persoon

  6. Mijn ouders kwamen van Bussum naar Zevenaar. Van het Gooi naar de Liemers. In die tijd veel boerenbedrijven. Met alle namen van dien.
    Mij noemde ze Francien. Mijn moeder las toen “De Klop op de Deur” van Ina Boudier Bakker.
    Daar zat ik op het dorpsschooltje. Maar droeg mijn naam met ere.
    En kijk maar eens naar mijn achternaam. Zie je het voor je in een klein dorp? We haalden er voor het gemak de helft ervan af.

    Liked by 1 persoon

    1. Heette jouw moeder Annètje? 🙂 Francine is een mooie naam, Fien hoorden we vaker hier in het oosten. Enkele Fientjes zaten op de MULO. Over je achternaam weet ik niets, was hij lang? Dubbel? Van adel?
      Van het Gooi naar de Liemers was toen een grote stap, dat zal ook in namen merkbaar zijn geweest.

      Like

  7. Geen Francine maar Francien. Net als in het boek.
    En ik dacht dat je mijn gegevens kon zien. Ik moet mijn email invullen. Blijkbaar niet.
    Het is een dubbele naam.
    Alleen wij trouwden in 1969 en mijn man had een hele gewone Hollandse achternaam. En dat was toch even wennen ha ha ha.

    Liked by 1 persoon

    1. In mijn geheugen was het Francine, sorry.
      Inderdaad, die gegevens kan ik zien maar lette er nooit op. Ik moest er naar zoeken en nu snap ik het, een opmerkelijke naam.
      Allicht werd er vreemd tegenaan gekeken, kan ik me levendig indenken ☻

      Like

  8. Mijn eerste voornaam dank ik aan mijn vader, de tweede aan een verbastering van die van mijn moeder en de derde soortgelijk van mijn leasevader. En dan de Latijnse varianten uit die tijd dat de Katholieken nog de dienst uitmaakten in onze woon/werk/schoolbuurt. In de toenmalige klassen kwam je nog Cees tegen, Jan, Piet, Peter, Cobus, Bennie en zo meer. Zoek die nu nog maar eens op. In de top 100 lijst van populaire voornamen zitten ze niet meer. Net zo min als mijn eigen naam. Sterft vanzelf uit…net als de mens die ze draagt..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s