Druiven en merels

De druiven zijn rijp.
Prachtig en verleidelijk hangen ze in kleine en grote trossen, bedauwd en van dat bijzondere blauw. Druivenblauw.
Ik eet ze als ontbijt, lunch, diner en als tussendoortjes. En ben niet de enige die dat lekkers  waardeert.
Plukken blijkt een ingewikkelde bezigheid doordat ik de opbrengst met vogels -meest merels- moet delen.
Dan sta je met je hoofd tussen de bladeren, schaar in de aanslag, vergiet eronder,  en je voelt dat je gadegeslagen wordt. Je dekt je in en houdt je stil, slechts je ogen loeren van links naar rechts en zoveel mogelijk naar boven en beneden en jawel, plotseling staart een vinnige kraaloog terug, in gelijke mate wantrouwend, bang dat hem de beste vruchten door de neus geboord worden.
Ik versaag niet en doe een knip met de schaar; de merel neemt een snaai met zijn snavel.
We loeren. Knip-snaai. Knip-snaai.
Opnieuw loer ik, hij ook. Knipknip. Snaaisnaaisnaai.
Verrek, hij meer dan ik, ik hoor het aan het bladergeritsel. Wacht maar, knipknipknipknip, dat zal hem leren.
Stilte.
Ineens: snaaisnaaisnaaisnaai, en voor ik kan antwoorden schatert het beest de klimop uit, pitjes achter zich aan strooiend. Daar gaan mijn ontbijt en andere maaltijden.
De lelijke dief.

Advertenties

26 gedachtes over “Druiven en merels

  1. Ik vind ze vooral mooi hangen daar, zeer decoratief. Kun je de trossen niet zelf allemaal snel wegknippen voor de dief komt? Dan moet je ze natuurlijk wel ineens opeten, verdelen of verwerken… ik zou zeggen… wijn maken? Chateau Bertie Grand Cru?

    Liked by 1 persoon

  2. Hahahahaha, het is triest voor jou, maar ik moest zo lachen, Bertie.
    Een vriend van ons heeft een kersenboom; niets helpt (geen netten enzo) en onze vriend krijgt zelf bijna geen kers naar binnen en wat hij het allerergste vindt, vertelde hij is dat de vogels de kers opeten en het pitje laten zitten. Als hij naar boven kijkt, ziet hij steeltjes met alleen nog pitten eraan, Dat lijkt mij ook afschuwelijk ergerlijk.

    Liked by 1 persoon

  3. Dit vond ik op het www:

    “De Belgische Jef van Soen zegt in zijn Groot Keukenboek: lijsters en merels worden gebraden: ‘Men pluimt ze maar men ruimt ze niet, behalve de krop. Men omwikkelt ze met wijngaardbladeren.’ Ortolanen: ‘Braadt ze zonder te ruimen; men omwikkelt ze met spek, terwijl zij braden overgiet men ze een weinig met gesmolten spek en men dient ze met een weinig sap van onrijpe druiven.”

    Liked by 1 persoon

    1. Lekkerbek 🙂 🙂 .
      Het leest smakelijk maar toch, dieren in het wild zou ik niet durven eten. Wie weet welke parasieten ze hebben, wormen bijvoorbeeld. Gruweldegruwel
      Ik houd me bij wijngaardbladeren, RIJPE druiven en de patat. 😉
      Uiteraard heb ik dan ook nooit leren zingen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s