Over spijt

Dat overkomt je wel eens, gedachten over wat je hebt gedaan of gelaten,  zonder besef, soms met opzet. Als kind, puber en volwassene,  verdriet dat je iemand aandeed.
Het zijn meestal onprettige gedachten, herinneringen aan kwalijk gedrag doen me nog steeds schamen. Ook de keren dat ik me niet bewust was van tekortkomingen bezorgen me een naar gevoel, ik had alerter moeten zijn, denk ik dan.
Het is goed dat je niet dag-aan-dag door deze gedachten wordt overvallen. Het schuldbesef zou te zwaar worden.

Er is nog een ander soort spijt.
Van de verkeerde keuzes die je maakte. Een vriend had het daar vaak over, te vaak.
Ik was beter af bij dat bedrijf  – had ik die cursus maar afgemaakt – ik had moeten emigreren – als we dat huis niet hadden gekocht dan.. –  kortom, hij dacht in een nooitgebeurd verleden en  was beter bij moeder thuis gebleven.
Ook van deze gedachten kun je beter verschoond blijven.

Er wordt ook over spijt gerept die je als oneerlijk voelt.  Over gebeurtenissen van vóór onze tijd.  Hebben wij schuld aan de slavernij? Koloniale uitbuiting? Wreedheden in zeden en gewoontes? Het raakt aan overspannen sprekerds die waarschuwden voor zondes die nakomende generaties belasten. Erfzonden.
Deze gedachten zijn te zwaar om hier op in te gaan.

Ongetwijfeld zijn er meer soorten spijt.
Je kunt er niets mee , toch heb ik het idee dat het niet verkeerd is je er in te verdiepen.
Niet te vaak natuurlijk, dan krijg je dáár weer spijt van.
Advertenties

8 gedachtes over “Over spijt

  1. Spijt van slavernij e.d. voel ik niet als een persoonlijke spijt…… het spijt mij wel dat we er vroeger niet meer over geleerd hebben op school (maar dat kan ik niet helpen), ik dacht altijd dat het hier niet voorkwam ,,,,,, dat had gewoon in onze geschiedenisboeken op school moeten staan! Erg dat het gebeurd is, maar ik voel geen persoonlijke schuld.
    Belangrijke dingen in het leven die anders gegaan zijn dan ik had gewild…. tsja, daar is nauwelijks eigen schuld bij….. onder dezelfde omstandigheden zou ik nog steeds dezelfde keuzes maken….. het spijt mij dat het zo gelopen is, maar heb geen spijt van de beslissingen.
    Kleinere dingen heb ik soms spijt van…. had ik mijn mond maar gehouden…. dat soort dingen….. maar meestal gaat dat niet om echt verkeerde dingen…. soms wordt iets verkeerd opgevat, als ik echt fout was heb ik daar zeker spijt van, maar dan probeer ik dat ook goed te maken, excuses aan te bieden….. het is prima om wel eens te overdenken wat fout was en goed, hoe het een volgend keer beter kan en het is goed om onze geschiedenis te kennen.
    Maar ik loop niet rond als een spijtig mens, de dingen gaan zoals ze gaan, ik probeer niet teveel fouten te maken, maar er valt niet altijd aan te ontkomen!

    Like

  2. Interessant Bertie. Als ik spijt heb… wat me ook vaak gebeurt… dan doe ik dat nooit meer, dat wat me deed spijten. Spijten behoedt me tegen volgende misstappen. Soms zit je wel vast aan een misstap en geraak je spijt niet zomaar kwijt. Dan is het een kwestie om ermee te leven. Hierbij denk ik aan een vriendin die veel ellende heeft met haar kinderen en altijd zegt ‘ik heb spijt dat ik die heb gewild.’ Spijt is een goede zaak, maar vaak ook een kwelling. En nu ik erover nadenk, valt er nog veel meer over te zeggen, maar dat doe ik niet anders krijg ik spijt dat ik te lang op de iPad zit te tokkelen.

    Liked by 1 persoon

  3. Spijt is verspilde tijd. Dat zegt mijn gezond verstand. En als er zo een oud spook opduikt probeert dat gezond verstand dat wel weg te werken.

    Het is, volgens mij dan toch, niet nodig om spijt te hebben over bepaalde daden. Als we het nu overdenken, zitten we niet meer in die situatie van toen. Weet je nog wat en hoe de omstandigheden waren? Meestal niet. Het enige wat je bijblijft is je eigen daad, die je enkel als alleenstaand bekijkt. Tegen welke achtergrond hij zich afspeelde, daar heb je soms nog wel het raden naar, maar weten?

    Dat spijt over de grotere zaken, zoals oorlogen, slavernij en zo meer, daar zit ik voor niets tussen. Ik had wel héél snel als heel jong kind dat het niet snor zat bij het lezen van Robinson Crusoe. Ik vroeg me namelijk toen al af waar die vent het lef haalde zich tot “Meester” te laten omdopen en de andere “Vrijdag” te noemen omdat zijn echte naam te moeilijk was.

    Achter die dingen zaten andere belangen. En ik vertik het om mij de schuld in de schoenen te laten schuiven door dezen die achter die belangen zitten maar de schuld bij anderen willen leggen.

    Het enige wat je met oud spijt kan doen, is er lessen uittrekken, zodat je de situaties van toen nu anders zou kunnen aanpakken.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s