Mist 6

‘Klopt. Maar er is nu niets meer om bang voor te zijn,’ rustig zette hij de fietsen op de standaard. ‘Echt, we zijn zo veilig als ieder ander hier.

Ik keek hem aan, twijfelend, niet wetend hoe ik dit moest opvatten.
‘Schei toch uit.’ Beledigd sprong ik op mijn fiets. ‘Kom liever naar mijn huis, dan kun je een ander verhaal vertellen en geen verzinsels alsjeblieft.’
Zijdelings wierp ik hem een vluchtige blik toe, niet gelovend dat hij zo luchthartig over de dingen heenstapte.  Had hij geen last van angst en schrik bij de voorgaande gebeurtenissen? Je zag tenslotte niet vaak duistere schimmen en gloeiende ogen noch rook je dagelijks die stank. En dan het vreemde verdwalen in een bos dat me volkomen vertrouwd was.
Nu keek hij mij aan, mijn gedachtegang begrijpend. ‘Bertje, wacht nog even met je oordeel. Zullen we onderweg iets lekkers kopen? Koffiebroodjes, Chinees? Ik trakteer.’
Ik aarzelde, misschien dacht ik inderdaad verkeerd en besloot me te laten vleien. ‘Goed dan, broodjes van de allerbeste warme bakker. Op jouw kosten.’

Het was een zaligheid in mijn keukentje te zitten, genietend van hete koffie en verse roombroodjes. Veilig. Het onheilsgevoel schoof grotendeels naar de achtergrond. Pas na de laatste korstjes werd P’s gezicht ernstig.
‘Wat ik je ga vertellen zul je aanvankelijk niet geloven. Ik hoop dat je er op zijn minst over nadenkt.’ Hij smeekte bijna en ik knikte.
‘Waar ik opgroeide, een dorp in de Roemeense wouden, heerste een constante sfeer van vrees. Een gegeven dat de inwoners zagen als het logische gevolg van hun bijzondere eigenschappen en waarschijnlijk was het dat ook.  Ze bezaten paranormale gaven, nog steeds, in mindere mate. De teloorgang raakte de laatste generatie in een stroomversnelling en dat is goed, je hebt er geen notie van hoe kwaadaardige mensen met dergelijke gaven omgaan.’

Winterhard

Ziehier het grappigste plantje wat ik elk jaar terug vind, het zogenaamde PASSIEPIJPEKRULLETJE.

Het is ijzersterk en doet het zelfs op papier.
Als er genoeg zijn kun je ze op je hoofd spelden, als een soort eco-hairextensions. Heel apart.
Wie wil dat niet, plantaardige  krullen.
Echt een plant om van te houden.