Einde van een carrière.

De man twijfelde.
Bruine winterjas? Zwartleren? Of toch maar de regenjas?
De laatste was het meest geschikt maar niet warm genoeg, dan had hij helemáál niets meer over. Hij was al geen held en als er ook nog weinig te zien was, om je dood te schamen. Nog hoort hij de stemmen die hem bespotten, ‘zal ik warm water halen? Dan groeit ‘ie wel,’ er werd gelachen, keihard.
Met veel geluk had hij weten weg te komen, bijna huilend van ellende bereikte hij de auto. Thuis was hij ver onder het dekbed gekropen, de afgang was te groot geweest. Hij stopte ermee, zwoer hij.
Na een paar weken echter drong de noodzaak zich weer op, hij kon er niets tegen doen en besloot nog één keer te gaan. Om het af te leren, hield hij zichzelf voor. In de zwartleren ditmaal, dat die weinig opviel kon hij verhelpen door luider te roepen. Hij oefende, ‘psssst… PSSSST’.  Niet slecht, dacht hij.

Lang hurkte hij tussen de heggen van een woonwijk, voorzichtig loerend, beducht voor groepen jongens. Pas toen hij een oudere vrouw zag ging hij staan met zijn jas wijd open. ‘Psst, kijk es…’
De vrouw stopte, keek om en riep ‘Is daar iemand? Ik heb mijn bril niet op ziet U, bent U Uw kat kwijt? Poespoespoesie, poessss.’
Verslagen knoopte hij de jas dicht, mompelde een bedankje en schoot weg.
Dit was het definitieve einde, wist hij. Hij had slechts een potloodje, hij werd niet eens gezien.
Met hangende schouders slofte hij naar huis.
Schlemielig.

Advertenties

22 gedachtes over “Einde van een carrière.

  1. Ooit sprong er zo een voor mijn auto bij het verlaten van het ziekenhuis alwaar mijn dochter lag met een hersenschudding. Hij zwaaide wreed geweldig met een gigantisch potlood en ik was helemaal ontdaan. Gelukkig zat ik in de auto, maar hij verhinderde mij het rijden door de slagboom… waar hij dus stond opgesteld. Ik was vooral bang dat mijn kind daarbinnen niet veilig was. Dat had er natuurlijk niets mee te maken, maar ik was behoorlijk van mijn melk. Mijn zus die daar beroepshalve weet mee om te gaan, vertelde mij dat ik beter kalmpjes had gevraagd of hij het niet te koud had op die manier… ’t ja, daar was ik toen niet echt opgekomen… Het is o.a. op dat schrikken en gillen dat zo’n man kickt.

    Liked by 1 persoon

  2. Nooit begrepen wat daar nu toch de lol van moet zijn. Nou ja, behalve als er vrouwen zijn die dat gaan doen. Maar die zijn meer van de schaamte en niet van de trotserige prots….dat scheelt veel narigheid en schrik…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s