Voorjaarsonrust?

Daar heb ik weinig last van.
Vroeger vond ik het logisch.  De hele winter zat een gezin gepropt in een rookhol, zowel van benauwende haarden als van sigaretten, gebukt gaande onder de ‘gezelligheid’ die toen heette te heersen en dan nog diverse kookluchtjes waar geen klapraampje tegenop kon.
Voor kinderen ging het wel; feestdagen hielden de sjeu er in en bij sneeuw en ijs was er het genot van schaatsen en sleetjes.
Sommige moeders echter haakten naar schone lucht.
Weg met dat gebruinde behang,  berookte gordijnen en tafelkleed,  muffe beddengoed en onfrisse kasten vol kleren, in het sop ermee. Wasmachines snorden, stofzuigers galmden in holle kamers, een paar dochters raagden en lapten.
Mijn moeder en menig zus en tante heb ik na afloop zien genieten als ze blij rondkeken en snoven: wat ruikt het hier weer lekker.
Vergelijkbaar met een softdrugje. En de opgewektheid hield dagenlang aan

Als kind vond ik het spannend maar heb die behoefte al lang niet meer.
Behangen en schilderen? Dat zie ik nog wel.
Kasten en kelder opruimen? Dat heb ik al zo vaak gedaan, ik ga de spullen niet nogmaals verplaatsen. Hetzelfde geldt voor schuurtje en garage.
Vliering? Laat die stofdraden maar hangen, ze vormen een geschikt gordijn om de rommel aan het zicht te onttrekken.
Er wordt niet gerookt en gestookt, de cv doet zijn werk. Stofzuigen doe ik wekelijks net als bed verschonen en vitrages heb ik niet meer.
Waar ik wel om geeft zijn de eerste bloemen en ik kan het niet laten om iets fleurigs binnen te halen.
Ze staan midden op tafel, truttig misschien maar ik vind het prachtig.
Blij kijk ik rond , snuif en denk: wat ruikt het hier weer lekker.

Advertenties

15 gedachtes over “Voorjaarsonrust?

    1. O maar dat deed ik ook. En nog.
      Na het overlijden van mijn man heb ik eenmalig het hele huis nagelopen en veel dingen weggegooid en -gegeven. Toen waren de kasten halfleeg en met wat ik er in gooi zijn ze nog lang niet vol.

      Liked by 1 persoon

        1. Het moest, als je zag wat we bewaarden… ook kleding en schoenen waar ik niet van kon scheiden. Gewoon te gek.
          Verbouwen vond ik leuk maar er kwam altijd een vervolg; de keuken paste niet meer bij de gang en die weer niet bij de trap, je bleef aan de gang.

          Liked by 1 persoon

  1. Leuk verhaal en herkenbaar. Mijn moeder was een poetsvrouw. Gelukkig had ik als kind geen last van sigaretten, sigaren en andere onfrisse luchtjes, omdat er simpel weg niet werd gerookt. Gelukkig. Ik heb geen voorjaarsonrust, maar ik betrap mij er zelf op dat ik spullen op wil ruimen. Groetjes.

    Liked by 1 persoon

  2. De woning is nu een stuk schoner dan in de tijd van de kolenkachel.
    Alleen het vullen met de kolenkit gaf stof net als de sigaar van opa.
    Toen was de grote schoonmaakt heel gewoon, mijn moeder was er maar druk mee.
    Het had ook wel iets, zo van het voorjaar komt er aan net als de plantjes op tafel. Hans

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s