Hij kan me de rug op

Mijn rug meldde zich.

Het gebeurt niet vaak maar dan commandeert hij ook keihard.‘ Zitten! Liggen! Rechtop staan! Bewegen! Rekken! Rust!‘ niets is goed genoeg voor de bruut.
Dit typte ik vanavond vroeg, scheefhangend in de bureaustoel.
Helemaal fout, ik kwam er niet meer uit.
‘Af,’ begreep ik toen ik op wilde staan en hij zwiepte gemeen. Geslagen bleef ik scheef, rolde voetpeddelend naar de doos paracetamol en slikte er een paar. Daarna wachtte ik op instructies.
Die kwamen na 20 minuten: ‘je mag.’
Zodoende ben ik nu beter, in ieder geval deze nacht.
En dan? Dan ga ik hem temmen, desnoods met een dubbele portie.

Advertenties

Fietsvers

We waren op de fiets gesprongen
want we voelden ons gedwongen
van de winter te genieten
dus we reesten door de straten
-het verkeer in alle staten-
toen het plots begon te gieten.

Nondedju wat ’n gedonder
éven leek het ons gezonder
af te stappen bij een kroeg
en een neutje in te nemen
bij de barjuffrouw wat flemen.
Helaas, het plichtsgevoel dat joeg.

Ergo, we trapten ons te pletter
bliksem flitste met geknetter
sportgevoelen sloeg op tilt
nooit hadden we zo luid geklaagd
in regen die zo sterk gevlaagd
ons lijf onwinters heeft verkild.

© Bertjens