Over foto- en dia-avondjes


Ken je dat? Foto’s moeten kijken en bewonderen, meestal van een vakantie? Na drie plaatjes had je er genoeg van maar uit fatsoen ging je door. Erger waren de dia’s waarmee een complete avond naar de knoppen werd geholpen; licht uit, doek uitgerold.
Op twee ellenlange uitzonderingen na viel het meestal mee, gelukkig.
Nog gelukkiger is het huidige tijdperk waarin hoogstens een paar exemplaren op de telefoon  voor je neus worden gehouden (men geeft het ding niet graag uit handen) en je niet de hele avond hoeft  te ah-en en oh-en.
Die twee keer waren papieren fotosessies. Een van het bouwen van een huis, een van het verbouwen van een ander huis.
Niet te geloven:
– uitzetten van fundering
– storten van fundering halverwege
– storten van fundering voltooid
– eigenaar die higfive-t met funderingleggende opperman en betonmolen
enzovoorts, met schattige onderschriften, tot na zesduizend opnames de vlag in top hing en we knettergaar waren.
Het album van de tweede sessie was vergelijkbaar;  van het uitbreken van de eerste deur tot de laatste lik verf.
Pfff.
Dit zijn mooie herinneringen voor de eigenaren en/of hun kinderen maar een buitenstaander heeft er al gauw genoeg van.

Hier dacht ik aan toen een nichtje in onze albums neusde en de helft van de bladen ongeïnteresseerd omsloeg.
‘Ouwe meuk’, zei ze.

Advertenties

9 gedachtes over “Over foto- en dia-avondjes

  1. De dia-avondjes vond ik het ergst, niet je eigen tempo kunnen bepalen van foto’s die iedereen maakte….. Mien voor een standbeeld, Henk op een bankje en alweer de ‘Brug der zuchten en het Dogenpaleis! Als de “Brug der zuchten” weer eens voorbij kwam hadden mijn moeder en ik moeite om niet te lachen, want meestal hadden we van tevoren al zuchtend gezegd dat die vast wel weer langs zou komen.
    Toch heb ik wel eens vakantiedia’s gezien van iemand waar ik wel met interesse naar keek, echt mooie foto’s, niet de geijkte foto’s die iedereen had en echt interessante verhalen erbij….. het kan wel!
    Veel fotoseries zijn alleen leuk voor de mensen die erbij waren, die de foto’s zelf maakten…. voor hun kan het een mooie herinnering zijn.
    Op facebook komt ook van alles voorbij, ik plaats er zelf ook veel, maar mensen kunnen zelf bepalen of ze de serie willen zien, in welk tempo en wanneer.

    Liked by 1 persoon

  2. Leuke post. Zo herkenbaar.
    Een vriend van ons maakte twee maal een wereldreis, waarvan hij destijds nadien een diareportage maakte. Trots toonde hij de voorstelling bij ons thuis. Die twee keer ben ik telkens in slaap gevallen halverwege. Ik kon niet meer…
    Ik hoed mij dat ik anderen niet ga vervelen met mijn kiekjes…

    Liked by 1 persoon

  3. Wij draaiden zelden of nooit beelden van onze vakanties of andere zaken voor anderen. Wel herinner ik mij film- en diasessies voor vliegtuiggekken waarvan ik er een was. Uitgezocht, de 36 beste van iedereen of die ene machine die de anderen niet hadden gezien of gespot. Met een man of 15/20 genieten. Biertje er bij en maar kwaken. Dat mis je wel in het digitale tijdperk. Maar ik herken de frustraties over die eenzijdige lust tot vertonen van beelden die voor een ander niet anders zijn dan oersaai…hoe mooi de gefotografeerde stekjes ook…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s