Leesmiddag


Vanmiddag, bij het leeghalen van de zoveelste kast te (ik lijk er honderden te hebben) kwamen een  ontstellend aantal mappen, losse vellen, schriften, schrijf- en kladblokken tevoorschijn.
De meesten zijn vijf à tien jaar oud maar ook getypte en handgeschreven stukken zaten erbij.
Wat moet je met zoiets, meteen bij het oud papier kieperen?  Misschien het verstandigste. Ja, maar toch, er was al zoveel weggegooid.  Weifelend door een paar verhalen bladerend  raakte ik geïnteresseerd
Uiteindelijk nam ik de stapel onder mijn arm en ging er eens breed voor zitten. De kast kon wachten.
Het werd een woordenslemppartij.
Veel stukken misten een hoofdstuk, toch amuseerde ik me kostelijk met flauwekul,  romantiek en idiote drama’s, vol doorhalingen en aantekeningen.
Schrijven is schrappen heet het. In deze schriften was het  knoeien hetgeen de pret aanmerkelijk verhoogde; al dat gekras maakte de plots alleen maar warriger met raadselachtige situaties.
Toen ik uitgelachen was  vond ik onderaan nog iets terug van de allereerste weblog. Een verloren gewaand voorleesverhaaltje en een vervolgverhaal in 24 delen. Helemaal compleet.  Als een extraatje.
Het was een van de gezelligste middagen van de laatste tijd.

Advertenties

15 gedachtes over “Leesmiddag

  1. Zo knap dat je er de energie voor hebt! En nog lol & humor toe! Goed gedaan! kHeb hier “van dat soort dozen” en die laat ik angstvallig dicht (mijn ge-noteer was vrees ik minder grappig ;-}) Als molenstenen hangen ze in mijn ‘uitzoektodolijst’ ;-}

    Liked by 1 persoon

    1. Waarom zou je ze niet tevoorschijn halen? Wie weet wat je voor moois tegenkomt tenzij het over persoonlijke/droevige onderwerpen gaat. Sommige kinderen vinden het interessant als je schrijft, is mijn ervaring.

      Er zaten hier geen gezinsperikelen bij, ook niet van ziekte en overlijden van een paar mensen, dat zijn herinneringen die ik apart houd.
      Dan is het makkelijker .

      Like

  2. Wat toevallig, heb ik gisterenavond net hetzelfde gedaan…. Vooral veel weggegooid… meer dan tweehonderd oude liefdesbrieven. Best pittig geschreven… zo’n dertig jaar geleden. Met pijn in het hart, maar ik wil niet dat mijn dochter die ooit leest en zich een bult schrikt… Dus ja… ik kon niet anders.

    Liked by 1 persoon

  3. Ook ik ken dat. Omdat ik al jaren van alles en nog wat schreef en ook publiceerde. Archieven vol. Ik tracht nu wat te digitaliseren en organiseren. Om zo het e.e.a. te bewaren voor het ‘nageslacht”. Maar zit dat er op te wachten? Hoe dan ook, als ik echt begin ben ik nog wel even bezig. Toch maar eens beginnen dan….:)

    Liked by 1 persoon

    1. ’n Beetje hard ben wel voor mezelf en bewaar niet alles meer. Van een paar kwijte dingetjes heb ik spijt maar heel veel was meer van hetzelfde. Naïef geschreven, uit de tijd ook.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s