Kat. Oud verhaaltje

-Ik verveel me, dacht Pers, ik moet wat leuks doen. Hij sprong op de vensterbank.
Zorgvuldig drapeerde hij zijn spierwitte vacht tussen knalgroene geraniums waar hij ging slapen met kiertjesogen, belust op publiek.
Een man kwam voorbij; knipogend.
Een echtpaar zwaaide, loom hief Pers zijn staartpunt. Kleine meisjes staarden verliefd; hij genoot. Altijd een succes, dit spelletje; lief likte hij een voetje.
Tot
de  kop van Tijger verscheen, grinnikend. Aanstellerig  tilde hij een voorpoot en likte aan een klauw.
Donderop, mimede Pers.
Tijger grijnsde.
Ga terug naar Afrika, schlemiel.
Klakkend beet Tijger naar het raam.
Pers belde de Circusdirecteur. Die haalde Tijger subiet op en Pers ging tevreden verder met zijn spelletje.
The world is mine, spon hij.

Advertenties

Ontgroenen

Over ontgroeningsrituelen kan ik niet veel zeggen, alleen wat ik lees, nu en vroeger.

De doelstelling , het kweken van een onverbrekelijke band die je hele leven geldt (zie link onderaan) spreekt me maar matig aan. Eerder kreeg ik het idee van een gezellig jaartje verheven pesten maar dit werd ten stelligste ontkend door een paar studenten in mijn omgeving.
Ook dacht ik aan de ouderejaars die zich ‘rechten’ toe-eigenen en aan bestuursleden die de ideeën moesten/mochten bedenken. Wie leent zich daarvoor, vraag je je als buitenstaander af. Dan kom ik uit bij mensen met bepaalde karaktertrekken; die er plezier aan beleven iemand  te vernederen èn zich te laten bedienen. Een verlichte vorm van sm.
Hierop kreeg ik geen antwoord.
Het is dus gissen.
Waren  het van oorsprong zich vervelende, onopgevoede rijkeluiszoontjes die hier aan meededen en wat voor soort jochies zijn het vandaag?
Komt het old-boys-netwerk op deze manier tot stand? Alleen voor mannen?
Kunnen vrouwen in hun maatschappelijk leven ook rekenen op steun van dat netwerk?
Zulke dingen weet ik niet, ik lees alleen tegenstrijdige antwoorden.