Kunstmaan Gaia ontdekt sterren in Melkweg

Tja. Saai wordt het wel, voor een leek.
Nieuwsgierig naar de ruimte was ik altijd al maar bij  een bericht als dit word ik moedeloos.

De vraag dringt zich op waar die kennis toe leidt; wat is de volgende stap, een nieuwe groep sterren ontdekken en benoemen? En daarna? De ontdekking van nog meer? Door- en doorgaan met zoeken in de hoop een buitenaardse ‘mens’ te vinden? Waar verbergen ze zich trouwens, de gluiperds; op  3rd rock from the sun? Welke zon? Het lijkt zoeken in het wilde weg en misschien is dat ook zo.
De ruimte is onmetelijk en onmeetbaar, we kunnen duizend eeuwen reizen en speuren met als resultaat het vinden van almaar nieuwe lichtpunten. Tot we ruimte☻ tekort komen om ze in kaart te brengen maar nog steeds geen teken van beweging waarnemen.
Want dat ergens in het heelal leven -of een equivalent ervan- bestaat,  geloof ik wel; alleen gaat het zoeken ernaar op deze manier erg lang duren
Als leek denk je onwillekeurig aan boeken van iemand als  de oude Asimov   en andere knappe schrijvers.

Die wisten er tenminste nog een verhaal bij te fantaseren.

                                     

Doornappel

Hij doet het goed.
Ondanks felle zon en droogtes is hij opnieuw uitgelopen en ontwikkelt  knop na knop, laat bloemen tot bloei komen en is pas tevreden als de appels verschijnen.

En zo hoort het ook voor een sprookjesplant, je bent giftig of je bent het niet.

Snellezen?

Wandelend langs boekenplanken in de bibliotheek blijf ik hier en daar een poosje staan. Een pakkende titel of aantrekkelijke schrijver doen me bladeren.
Het wordt anders.
Ik pak het betreffende boek, kijk er even naar en zet het terug. Ik heb het uit..
Toekomstmuziek? Wie weet.
-Dankzij terahertz-straling hoeven we in de toekomst een boek niet langer open te slaan om het te kunnen lezen.
Wetenschappers van het Massachusetts Institute of Technology hebben een systeem ontwikkeld dat in de toekomst gesloten boeken kan lezen. Het systeem – een prototype – komt nu nog niet verder dan een boek van negen pagina’s, maar daar komt naar verwachting spoedig verandering in.– Zie      
gesloten-boek-lezen/
Hopelijk komen we voorlopig niet verder dan die negen pagina’s. Anders kunnen bibliotheken en boekwinkels wel opdoeken en waar moeten we dan naar toe voor een nieuw boek?

Verliefde buurman 10

Ik kon niet geloven dat zoiets achterlijks mij zou overkomen. Een knettergek wijf achter me aan en een stompzinnige buurman de wacht aanzeggen, niet alledaags.

‘Dat móét toeval zijn, hoe wil je dat aan elkaar linken,’ aldus Willem.
‘Dat weet je nooit. Hoe is zijn volledige naam?’ Driftig bladerde Olga in haar boekje. ‘Nee, niet te vinden, moment,’ ze zocht in haar contacten, vond ook daar niets. ‘Niettemin denk ik dat je de kinderen weg moet sturen, alleen al voor Len. Wie weet is er toch een connectie.’
‘Enne, wat doe ik als ze weer in mijn buurt rondhangt? De hersens inlaan? Dan is ze een poosje van de straat,’ verzuchtte ik. Ik kon niet geloven dat zoiets achterlijks mij zou overkomen. Een knettergek wijf achter me aan en een stompzinnige buurman de wacht aanzeggen, niet alledaags.
‘Je mag niet veel doen,’ gaf Olga toe. ‘De straat is vrij, je kunt haar het beste zien te ontlopen en mocht ze je aanspreken, nergens op ingaan. Eventueel zeg je dat je de politie belt.’
‘Dat is te weinig. Bel mij in dat geval, ik zal haar wel eens een smeerlap laten zien. Kinderen haten, hoe durft ze!’ Willem reageerde zo fel dat we in de lach schoten.
We spraken wat heen en weer, maakten afspraken met moeder -die in alle staten was-  en verdeelden de taken.
Maar mijn gedachten tolden. Willems felheid stak me aan en ik werd kwaad. Heel kwaad. Ik besloot zelf het initiatief te nemen.
‘Olga, bij welke hulpverleningsdienst zit die Len eigenlijk? Riagg?’
‘Nee, het is een nieuwe tak daarvan, het Therapeu…. wacht even Martje, wat ben je van plan?’ Haar ogen stonden waakzaam. ‘Pas op meid, je zit in de rotzooi voor je het weet en wat help je de kinderen daarmee?’ Staalhard keek ik terug. ‘Ben ik zo dom? En wat zou jij doen?’
Willem zweeg, zich van Olga naar mij wendend en terug. Wat zou hij denken, schoot er door mijn hoofd.
‘Dus?’ Dwingend stelde ik de vraag.
Als antwoord schreef ze de informatie op een blaadje, scheurde het uit en gaf het me.

© Bertie

Wordt vervolgd.
Klik op ‘vervolgverhaal’ om alle afleveringen te lezen.
===========================================

BS


Dat zijn mijn initialen.
‘Buitenlandse Staten,’ schepte ik op,  als kind.
‘Pff, Verenigde Staten,’ overblufte een ouder broertje me. Hij heette VS.
Daarmee was de toon gezet; we zochten de meest indrukwekkende afkortingen voor onszelf.   Langzamerhand en onontkoombaar werd de toon grimmiger,  we bedachten minder fraaie namen voor elkaar.
Ik herhaal ze liever niet, een bijnaam heb je gauw te pakken maar ik wil wel toegeven dat ik hem een Vuile Smeerlap noemde en hij mij een Bak Snot waarna mijn moeder ons uit elkaar moest trekken. Ze heette dan ook BK, letters waarmee je makkelijk Blauwe Koningin mee kon maken al snapten we er niets van.
Maar goed.
Achteraf denk je, waarom doet een kind dat nou.  Ruzie maken om een niksigheidje. Hetzelfde zag ik bij eigen kinderen en ik weet nog steeds niet waarom afgezien van kouwegrondpsychologie waar ik niets van moet hebben.
Kinderen eigen? Misschien. Ik ken ook gezinnen waar ik geen wanklank bespeurde.
Misschien waren die minder open?

Hot september

Heeft iedereen de hitteschilden al klaarliggen?
De NASA heeft er vast wel een paar over.

Zo niet dan bied ik bij deze een elektrische design asbestslaapzak aan, geschikt voor binnen en buiten.
Type SUNNYCOOL. Let op de luxe van dit model!
Veel ruimte (2-persoons), gekoelde voering op basis van ingenaaide ijspegels,  reserve-accu  -U heeft bijv. de stroomnota niet betaald-  en extra pockets aan de rechtervoorkant tenzij U op Uw buik ligt. Dan mag U het links noemen.

De slaapzak is gemaakt van 100% zonwerende antivulkanito-asbest, heeft een degelijke streepvoering, is afgewerkt met frivole randjes en franjes. Het dessin is sensationeel artistiek.
Wie wil er nu niet heerlijk fris bijliggen de komende tropische dagen. En weet u, door de slimme, handgedraaide ophanglussen is hij tevens als gordijn te gebruiken.
U ziet: het ultieme wapen tegen kokende hitte.
Prijs n.o.t.k

Over schrijven

Net voor afsluiting kwam ik dit oude schema tegen van wat een verhaal  moest worden.
Een zinloze constructie, zo te zien ☺
Tja, je moet alles leren. Ook schrijven.
1. 1.  Nieuwe opzet; helaas…

2 2 ..haar geest was leeg doordat ze stierf.

3  3. Zoon nam het over maar wist ook niks.

4 4.   Hond schudde alvast van ‘nee’. ..

    5    liet niks los…

    6.   blauwtje

    7    .. bij buurteef

    8        zoon keek naar schildpad

    9         traag beest

    10       waardeloze inspiratie…