BS


Dat zijn mijn initialen.
‘Buitenlandse Staten,’ schepte ik op,  als kind.
‘Pff, Verenigde Staten,’ overblufte een ouder broertje me. Hij heette VS.
Daarmee was de toon gezet; we zochten de meest indrukwekkende afkortingen voor onszelf.   Langzamerhand en onontkoombaar werd de toon grimmiger,  we bedachten minder fraaie namen voor elkaar.
Ik herhaal ze liever niet, een bijnaam heb je gauw te pakken maar ik wil wel toegeven dat ik hem een Vuile Smeerlap noemde en hij mij een Bak Snot waarna mijn moeder ons uit elkaar moest trekken. Ze heette dan ook BK, letters waarmee je makkelijk Blauwe Koningin mee kon maken al snapten we er niets van.
Maar goed.
Achteraf denk je, waarom doet een kind dat nou.  Ruzie maken om een niksigheidje. Hetzelfde zag ik bij eigen kinderen en ik weet nog steeds niet waarom afgezien van kouwegrondpsychologie waar ik niets van moet hebben.
Kinderen eigen? Misschien. Ik ken ook gezinnen waar ik geen wanklank bespeurde.
Misschien waren die minder open?
Advertenties

12 gedachtes over “BS

  1. Geen wanklank? Dat is pas eng! Misschien trokken ze de haren uit elkaars hoofd als je er niet bij was?
    Kinderen moeten nog leren hoe ze moeten reageren, wat gemeen bedoeld is en wat alleen een beetje plagen is….. ze moeten ermee leren omgaan en dat gaat met vallen en opstaan.
    Ook willen zij hun grenzen aangeven, of dat nou logische grenzen zijn of niet, ze willen zich laten gelden.
    Zelf was ik een driftkikkertje en was vaak kwaad op mijn twee grote, plagende broers die dan weer in een deuk lagen omdat ik in mijn drift best rare dingen deed.
    Maar er kwam een tijd dat ik doorkreeg dat het alleen maar erger werd als ik kwaad werd….. dat voor de broers de lol eraf was toen ik ging meelachen en plagende antwoorden gaf….. ik heb dat moeten leren en dat zal mij later ook wel geholpen hebben in de omgang met mensen.

    Liked by 1 persoon

  2. Ja Bertie je kunt je gedachten pijnigen tot je scheel ziet. Zou ik niet doen. Sommige dingen zijn onbegrijpelijk. Vooral in familieverbanden. Waarom familieleden op een bepaalde manier reageren. Ik heb het in eigen familie meegemaakt en bij anderen. Totaal onbegrijpelijk nog steeds waarom sommigen volharden in boosheid/afgescheidenheid. Kennelijk levert het hen iets op. Wat? Geen idee. Leven en laten leven is de enige mogelijkheid. En… je hoeft ook niet alles te begrijpen, lukt je toch niet:-) Althans: mij niet.

    Liked by 1 persoon

  3. Zelf noemde ik het aanvankelijk unie ted status, omdat dat op de postzegels van m’n tante stond.

    Dat ruziemaken heeft te maken met leeftijdverschil. Bij ons was die te groot (6 jaar) en dan heb je er minder last van. Een 9-jarige gaat geen ruzie maken met een 3-jarige. Een 8-jarige wel met een een 6-jarige. Omdat de 8-jarige vind dat de 6-jarige meer voor getrokken wordt, wat ook zo is. Ouders beschermen hun laatste kind nu eenmaal het meest. Omdat die 6-jarige met z;n poten van de spullen van de 8-jarige af moet blijven. Spullen van een ouder kind zijn nu eenmaal leuker.

    En dergelijke aversie wordt dan op allerlei vlakken uitgespeelt. Dus ook dat de een het beter moet weten dan de ander.

    Like

  4. Een kind moet zijn grenzen leren kennen en bij leeftijd genoten gaat dat makkelijker dan bij een oudere, zeker toen.
    Ach, later lach je er om en deel je het met mij “pluisje” omdat ik dun haar heb. Hans

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s