Vroeger was het anders

Hoogzomer. Warm en zonnig.
Hoe we de dag ook doorbrachten, na de avondmaaltijd was het een verveeld rondhangen op het erf, zorgvuldig uit het zicht van moeder blijven, startklaar om niet te gehoorzamen.  En dan, verwacht en onverwachts tegelijk de onvermijdelijke roep:  binnenkomen jullie!
Gehoorzamen deden we natuurlijk toch, wat anders?  Met tegenzin slenterden we het huis in en deden de rituelen.

Bedtijd terwijl de zon nog scheen,  erger kon niet.
Onder te warme dekens luisterden we nieuwsgierig naar de groten. Pa’s stem klonk af en toe, Moe deed een woordje, helaas verstonden we er niks van. Verderop de ritmiek van een weverij. Het behang werd donkerder.
Tenslotte waren er alleen nog de kikkers, ze kwaakten ons in slaap.
Zo ging dat.

Advertenties

6 gedachtes over “Vroeger was het anders

  1. Mooi beschreven! En dat geluid van die kikkers, ik herken dat heel erg. Ik heb een paar jaar vlakbij een sloot gewoond die er vol mee zat. En dan op zo’n warme zomeravond stelde ik me voor dat ik de krekels hoorde op de camping bij het Gardameer.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik weet nog dat ik het als ukkie heel gek vond dat ik naar bed moest terwijl het licht was, zo raar! Ja, wij gehoorzaamden ook, we wilden niet, maar toch…..
    Verderop woonden kinderen die niet kwamen als ze geroepen werden en dan rende moeder er achteraan. Mijn moeder gaf heel duidelijk aan dat zij daar niet aan begon, ze tikte met haar ring tegen het raam en dan hadden we maar te komen…. kwamen we niet….. tsja, dan kwam je een volgend keer niet eens meer buiten. Zonder geschreeuw, zonder slaan of wat dan ook!
    Heerlijk, het geluid van kikkers….. vind ik zo gezellig!
    Ik probeerde ook altijd te volgen wat er beneden gebeurde, Edwin ook. Als 3-jarige zat hij boven aan de trap eens te luisteren (de trap is in de kamer), hij had de bel gehoord en werd nieuwsgierig. Zijn oppas en haar vriendin kwamen langs, maar blijkbaar herkende hij de stemmen niet, want terwijl wij gezellig aan het kletsen waren klonk er ineens een stemmetje van boven: “Mamma…… welke meneer ik er vanavond bij je?” Tsja….. slappe lach en ik was blij dat deze meiden mij heel goed kenden, want ik kan mij pijnlijker situaties voorstellen.

    Liked by 1 persoon

  3. Mijn moeder riep ons binnen door eerst in haar handen te klappen en dan onze namen te roepen. Soms hoorden (..) we dat niet. Het was veel te leuk buiten. Maar uiteindelijk moest je wel. En dan idd naar bed terwijl het buiten nog gewoon licht was. Gek genoeg herinner ik me niet dat we dan lagen te zweten. Broerlief en ik deelden een relatief kleine slaapkamer indertijd, maar ik denk dat we toch braaf insliepen omdat we de volgende dag weer naar school moesten dan wel de straat zagen als een soort paradijs. Tot we weer geroepen werden……

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s