Jeugdverdriet en zo werd je groot

_
Een stok, een stok, met een geruite rok
te ruime bloes
verplicht door Moes
en degelijke schoenen.
Ik huil, ik huil, de longen uit mijn lijf
zo raar te gaan
voor lul te staan
geen kans zelfs om te zoenen?
Een zus, mijn zus, zij troostte me met liefde
‘jij blijft niet dun
je krijgt je fun’
ze schiep me visioenen
en plots, ineens,
werd ik een vrouw
nog ietwat schouw
maar leerde mijn fatsoenen.

© Bertie
Advertenties

13 gedachtes over “Jeugdverdriet en zo werd je groot

  1. Degelijkheid…. dat was vroeger belangrijk!
    Alles te wijd….. herkenbaar….. ik was een sprietje vroeger….. maar ik ben verdubbeld!
    Toen was mijn maat nauwelijks te koop….. nu is het niet in alle winkels te koop, maar de speciale grote maten zijn het ook niet voor mij, die zijn ook in de lengte groot….en ik ben alleen in de breedte gegroeid! Shirts tot op mijn knieën is toch echt teveel van het goede!
    Maar ook al was ik dun… de vrouwelijk vormen kwamen vroeg…. het bleef beperkt, maar toch….

    Liked by 1 persoon

      1. Niet jaloers zijn, waarschijnlijk zag je er leuker uit dan je zelf denkt!
        Nou was het wel zo dat mijn moeder van mooie kleren hield….. er werd niet veel geld aan uitgegeven, maar het moest wel leuk zijn! Ik herinner mij uit mijn kindertijd een rokje met heel veel kleurtjes, dat vond ik zo mooi….. maar dat heb ik jaaaaren gedragen!! Het was met ‘galgen’ en die waren eerst heel kort, zodat het rokje onder mijn oksels hing en langzaam aan zakte het…… tot het niet verder kon en echt te kort werd (te krap werd het niet) en zo ging het met veel kleding. We kregen ook kleding van anderen, als het niet mooi was hoefden we het niet aan, of het was een soort reservekleding. Maar mijn moeder werkte in Amsterdam en ging vaak nog even winkelen of langs een markt en vond zo veel koopjes…. en de buren van haar werkadres hadden een meisje dat net even groter was en waren familie van een goede kledingzaak…. dat meisje had vaak dure kleding…. ook meestal van haar nichtjes gekregen (daar gebeurde dat dus ook, heeft niks met arm of rijk te maken) en daarna kreeg ik het….. meestal erg mooi! Mijn moeder was er trots op als ze voor weinig geld leuke kleding (en andere dingen) op de kop kon tikken….. dat heb ik van haar geërfd en daar ben ik blij mee!

        Liked by 1 persoon

        1. Natuurlijk had ik ook wel leuke dingen zolang ik klein was. Vijf oudere zussen zorgden daar wel voor.
          Maar in de puberteit groeide ik tot ik op een populier leek, een en al bot, dunnen armen en benen, en absoluut vormloos. Van de zussen was er nog maar één thuis, zij zag wat mode was en wat mij -misschien- stond. Dat was een geluk 😉

          Like

    1. Dat is een héél verschil, dat zag ik bij echtgenoot ook.
      Ik huiverde bij de kleren van oudere broertje en buurjongetjes: ze kregen een zondags pak met een plus-four… de ontwerpers hiervan zouden postuum ter dood veroordeeld moeten worden.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s