Vee


Bij het weggooien van overtollige foto’s trof me de herinnering aan mijn angst voor vee.

Weliswaar afkomstig van de Zaanstreek (de oude naam) weet ik nog alles van koeien, paarden,  kippen en ander gespuis.
Die enorme koeienkoppen waar altijd kwijldraden aan hun bek hingen. Witte geiten, pisgoor tussen de achterpoten; een constant steigerende bok; het onbetrouwbare paard van de groenteboer; konijnen die altijd kleintjes hadden. Schapen die jonkies kregen en waar de boer ze uit moeders achterste moest trekken. Die dingen deden me iets. Iets ondeugdelijks, voor mijn gevoel.
Ik neem aan dat het geheugen de boel vertekent. Eén dwarsliggend lammetje was waarschijnlijk niet vanzelfsprekend voor de schapenteelt en de koeienkoppen waren  natuurlijk te groot voor een kleuteroog.
Toch raakte ik de hekel nooit helemaal kwijt.  Ondanks het mooie beeld van koeien (superfotogenieke dieren) blijf ik uit hun buurt, maak ik voor paarden een omweg. Kippen ontloop ik.
Nu, wonend op het platteland, houd ik van al deze dieren.
Van een afstandje.

Advertenties

13 gedachtes over “Vee

  1. Van dichtbij een op hol geslagen paard gezien en met mijn auto tussen op hol geslagen koeien gestaan (geen schade, de auto voor mij wel en flink ook!)
    Echt bang ben ik nog niet voor die dieren, maar ik voel mij toch minder op mijn gemak dan vroeger. Elke rare beweging van een paard doet mij alert zijn…. het zal toch niet weer….
    En koeien…. toen ik van de zomer per ongeluk tussen de koeien belandde voelde ik mij toch niet op mijn gemak. Ik stond aan de kant te wachten tot de koeien vanuit het weiland naar de stal gelopen waren….. voor de ingang van een ander weiland en daar was geen koe te zien, dus een goede plek om te wachten. De koeien bekeken mij nieuwsgierig en bleven soms staan…. deden een stapje dichterbij….. ik bleef doodstil staan om ze niet aan het schrikken te maken, want de paniek van één koe slaat over naar al die koeien, dat had ik al eens meegemaakt….. de kracht van die beesten…. stil blijven staan dus…..terwijl een koe mij eens nader wilde bekijken voelde ik ineens de warme adem van een andere koe in mijn nek….. dat was teveel….. voorzichtig keek ik om…. hij zat echt in mijn nek en een andere koe inspecteerde mijn fietstas….. wat was ik blij dat ze door liepen… grote griebels….. de weilanden stonden met elkaar in verbinding, vandaar dat ze achter mij stonden.
    Ik was nog veel blijer toen ik aan het eind van al die koeien de zoon van de boer op een quad zag…… redding…. als het nu nog mis gaat grijpt hij wel in…. maar hij zal wel aan mij gezien hebben dat ik mij niet gelukkig voelde tussen de koeien en daar binnenpretjes over gehad hebben…. ik zal het hem toch eens vragen! De ene koe is de andere niet…. als mij gezegd wordt dat het een rustig beest is wil ik hem best over zijn kop aaien en dat is met paarden net zo…,,, maar uit mijzelf, zonder begeleiding van de boer, ben ik veel voorzichtiger. Ik begrijp dus heel goed dat je ze liever op afstand ziet….. met een hek ertussen denk ik!

    Liked by 1 persoon

    1. Dat zijn nare situaties, de cowboy zelf zal niet snappen waarom iemand bang is 😉 Een op hol geslagen paars zag ik ook een keer, middenin het dorp. Plotseling vloog iedereen stegen en portieken in. Zo’n dier is echt blind!
      Wat er toen gebeurde is voor mij een heldendaad: een man liep naar het midden van de weg, spreidde zijn armen en riep een beval, heel hard. Het paard stopte, echt waar. Het brieste grote vlokken schuim, werd gesust en beklopt. Toen was er niets meer aan de hand. Ongelooflijk.

      Like

      1. “Mijn” op hol geslagen paard hadden ze nog redelijk onder controle, maar hij liet wel een chaos achter. Het was een tweespan, ze liepen zoals altijd op de kaasmarkt en ineens ging er ééntje raar doen…. hij werd naar het midden geleid waar heel veel spullen (o.a. kaas) stonden in de hoop dat dat hem tegen zou houden…. als hij de andere kant op zou gaan zou het een drama geweest zijn, daar zaten wij te spelen, tegen een muur…… we konden geen kant op! Hij leek te kalmeren, maar toch niet….. er waren veel boeren en die hielpen om hem in bedwang te houden, steeds leek het te lukken, maar steeds schoot het weer een meter door, hij was ondertussen een oogklep kwijt en ik hoorde dat hij ook een hoefijzer miste….geen idee of dat allemaal gebeurd was voor hij schrok of daarna….. er viel van alles om, kazen werden vertrapt….. hij was al dwars over en uiteindelijk ging het dranghek ook omver, daar stoven de mensen uiteen……een vrouw met een rollator viel…. gelukkig, alleen blauwe plekken…. voor alle zekerheid kwam de ambulance. Toen werd het dier rustiger…. maar het moest nog van de markt en dat was langs ons….. help…. op klompen lopen kan ik niet en als een echte held op sokken liet ik mijn klompen staan en liep op witte sokken naar een plek waar ik naar binnen kon vluchten (saxofoon om mijn nek. dat rent ook lekker). Afgelopen woensdag had ik ook mijn twijfels over één van de paarden…. het was de eerste keer weer en ik vond hem raar doen….. ze waren ook veel met hem bezig…. tegen hem praten, wat lekker geven….. naar mijn idee waren ze hem aan het kalmeren….. pfffff…. hij werd inderdaad rustiger denk ik, want later had ik er geen erg meer in. Maar er was behoorlijk wat schade!

        Liked by 1 persoon

        1. Ze worden niet voor niets getraind in gedrag tussen grote massa’s. Ik weet niet wat een paard doet schrikken, ik kijk ze nooit aan en durf ze niet uit te schelden ☻

          Like

          1. Als het paard normaal doet ben ik er niet bang voor, ik strijk ze over hun hoofd, geen probleem (liefst wel met iemand erbij die het paard kent)…. maar zodra hij vreemd gaat doen ben ik vertrokken!

            Like

  2. Er loopt hier van alles los in de bossen en nog altijd moet ik wat ‘overwinnen’ om me ertussen te begeven. Kippenvel krijg ik er soms van als zo’n beest me dan op een afstand van een of twee meter aan de andere kant van mijn lens staat aan te staren. Want wat zijn ze groot….. 🙂 Maar de koeien zijn inderdaad fotogeniek en de paarden ook, als ze in actie zijn tenminste. In galop of tegen elkaar aan staand, elkaar bevechtend. Maar je moet er niet aan denken tegen een trap van zo’n paard aan te lopen…. Daar heb ik dan ook een telelens voor.

    Liked by 1 persoon

    1. Die grote wilde runderen, prachtig zijn ze. Hier lopen er ook veel. Ik durf er nooit in mijn eentje te fietsen hoewel ze niets doen. De ene langharige soort is erg tam, die worden ook gewoon in weitjes gehouden maar de hele grote zijn indrukwekkend.
      Op de hei kom je ze gegarandeerd tegen. Soms met kalveren erbij, een plaatje om te zien; alleen kun je daar nergens dekking zoeken.

      Liked by 1 persoon

  3. IK ben een geboren en getogen stadsmens. Vee was echt voor ‘buiten’ en dat was in principe ver weg, al lagen de weilanden net over de Amstel indertijd. Vee was voor boeren. En de productie van vlees iets voor slager en poelier. Nee, dieren waren huisdieren! Al waren er indertijd nog wel wat ondernemers met paarden voor de wagen. De lokale schillenboer, de ‘voddenjood’, een ventertje. Dat verdween al snel en toen was het gedaan met dat beeld van die beesten in de stad. Nou ja, bij de intocht van de Sint, elk jaar, vele vele paarden. Ik stond nooit helemaal vooraan. En toen ik vorig jaar weer eens op toeristisch bezoek was in een oude boerderij, bleef ik uit de buurt van die dieren. Dat gewijl, de vliegen, de stank. Niks voor mij. Toch te veel een stadsmens gebleven vrees ik. Al besef ik me nu wel dat veel van wat ik eet te danken is aan die (soms arme) dieren…..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s