Smulversje


Goudgeel
de staafjes
ze glanzen verlokkend
met zout het lekkerst
patat

© Bertie

Dit is een dichtvorm die ik nooit tegenkom maar echt bestaat. Een  Elfje
Het lijkt op een haiku

Bij een vorig EK


‘Moet je horen, bij het Kruidvat liggen oranje boxershorts, een mand vol. Zal ik er een voor je kopen?’
Hij kijkt of ik hem een gebraden voetbal voorzet.
– ‘Nou zeg, het is maar ’n idee…
Ik weet dat hij niets voelt voor oranjegekte; zegge één vlaggetje was al wat hij ooit kocht.
Zijn afwijzing steekt me; ik ga door:
‘Lijkt je dat niks,  beiden in een oranje onderbroek en shirt, samen op de bank en als ze verliezen troosten we elkaar.  Haal ik oranje koek en kaasklompjes. IJskoude biertjes…’
Geen sjoege.
‘Kom ik naast je zitten…’
  – ‘Bij ALLE wedstrijden van Oranje.’
Eindelijk lacht hij. ‘Goed. Maar dan zonder die oranje onderbroek.’
Ik verslik me bijna.  ‘Ik bedoel natuurlijk…’
‘Ja hoor.’

Oosters advies inzake wateroverlast


De regenval van de laatste dagen deed ons, Hooglanders,  beseffen wat de Laaglanders misschien te wachten staat;  doorlopend natte kles en overlopende w.c.’s op zijn minst, verdronken volkstuintjes met verrotte andijvie zijn waarschijnlijker. En denk eens aan de kippen!
Voor het geval het ernst is met het stijgen der wateren zullen zij nú maatregelen moeten nemen.
Zolang men naar het oosten kan reizen met droge voeten lijkt er tijd in overvloed (!) te zijn maar wacht liever niet tot de laatste golf.
Daarbij komt dat bij tijdige actie men zich een gunstige plaats verwerft in het oosten en er de meeste kans is op een succesvolle integratie met ons.
– Kijk, wij staan boven het wassende water, geen Maas- of regengedoetje jaagt ons op stang, hoogstens  poseren we met natte ogen voor de media, voornamelijk uit gemoedelijkheid.
– Het spreekt voor zich dat we ook ver boven Laaglanders staan, het scheelt nogal wat meters. Het is alleszins begrijpelijk dat er grote verschillen zijn tussen hen en ons. Bij de Laaglanders ligt, bijvoorbeeld, verweking voor de hand evenals overdreven watervrees, opmerkelijk genoeg gepaard gaande een overspannen hang  naar het betonen van ‘moed’ getuige de zgn Nieuwjaarsduiken-in-de-branding. Waarschijnlijk een primitieve gewoonte om alcoholvergiftiging te bestrijden, zij ontberen ten enenmale de ruime blik van een hoogstaande burger.
Soit.
Voor overbrugging van de verschillen is tijd nodig, men starte daarom vroeg genoeg met migratie. Op eigen initiatief uiteraard,  Rutte is weinig van nutte, hij heeft het te druk met gelach.
Ik raad U: Pack die Badenhosen aus!

man, vrouw, voetbal


Zus en ik waren vroeger niet geïnteresseerd in voetbal maar we deden ons best.
Bij een van de tv-wedstrijden kwamen we bij elkaar, zaten op de meest beroerde plaatsen, voerden bier aan en leegden de asbakken voor man en zwager. Tussendoor dronken we het bier op en vulden de asbakken. Solidairiteit, al was het maar zijdelings, vonden we belangrijk in een huwelijk.
Het voetbalspelletje zagen we als 2 jeugdbendes die om een bal vochten en hun gebied verdedigden als kwaaie honden,  ze schopten naar alles wat bewoog, scholden en kwatten het veld nat om slidings te maken; hadden ze een punt gezet, dan jankten ze van blijdschap en keken zus en ik elkaar aan.
Tijdens de rust legden we uit dat het vast  veel spannender werd  wanneer er een derde partij meedeed. Dan krijg je samenzweringen en vuile intriges, eedbreuken en corrupte aanvoerders en wie weet zou er een mooie dochter ingezet kunnen worden? Meer amusement, zogezegd.
Op hun beurt keken de mannen elkaar aan.
Ze smiespelden wat, stonden op en vertrokken naar de kroeg-met-groot-scherm.
Toen namen we zelf de luie stoelen in, legden de voeten op tafel en deden de televisie uit.
We waren bijzonder solidair met ze en waardeerden hun vertrek.

Gezoet verleden


‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld werd door een kennis geroemd als een ‘echt goed liedje’  over een vredige tijd. ‘Dat had je toen nog’. 
Een lief liedje is het wel. Klinkt lekker, lief melodietje. Prettige stem.
Maar die tekst, een en al weemoed en valse romantiek .
Echt iets voor degenen die bij voorbaat alles afwijzen wat na hun jeugd komt. Maar ja, zo lijkt driekwart van de mensen te denken, ze staan er niet bij stil dat hun  kleinkinderen precies zo oordelen over de verfoeide ‘moderne’ tijd die hùn jeugd was.
Ze genieten waarschijnlijk van vulspul in sufferdjes, kerkblaadjes, clubbrieven en dergelijke organen, veelal onder de naam
‘Uit de oude doos’, al of niet in dialect:
Als opa met het hondje loopt
zijn blik op’t  grazend vee
en  hongerend reeds naar hartig spek
dan is hij zeer tevree.
De hang naar en verheerlijking van vroeger, daar moet ik niets van hebben. ‘Vroeger’ is prima voor herinneringen, niet om naar te verlangen.
Niettemin is Het Dorp het beluisteren waard.
https://www.google.nl/?client=firefox-b#q=het+dorp+wim+sonneveld-

Toen je naar de grote school mocht…

..piekerde je er wat af, het was een opluchting te leren lezen en spellen. Begrip kwam later pas.

Is het nu…
elastiek  of   helastiek
kennen  of   kannen
strooien kont  of  strooi je kont
ouwe oer  of  ouwehoer
permanent  of  purmerend, wat waren de krulletjes en wat de plaats?
heien  of  haien
singebel  of  sjingebel
amors bijl   of  amors pijl
en meer van  dat.

Welke struik was dit?

Dit struikje – zie foto’s- kwam zomaar bovengronds, ongeveer 3 jaar geleden. Vlak naast  het vijvertje.  Een mooi ding ondanks dat  de onderste blaadjes geel en roodbruin werden. Gisteravond heb ik het (per ongeluk) kapot geknipt, hopelijk groeit het opnieuw uit nu er weer regen valt.
De vraag is: wie kent het en hoe heet het?
Het lijkt een hulstachtige,  maar de blaadjes zijn messcherpgetand, keihard, papierdun en ritselen ook zo. Het binnenste van stammetje en takken is geel, als bij zoethout. In die drie jaar werd het ongeveer kniehoog.
Ik heb het nog nooit gezien. Of keek er overheen.