Gezoet verleden


‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld werd door een kennis geroemd als een ‘echt goed liedje’  over een vredige tijd. ‘Dat had je toen nog’. 
Een lief liedje is het wel. Klinkt lekker, lief melodietje. Prettige stem.
Maar die tekst, een en al weemoed en valse romantiek .
Echt iets voor degenen die bij voorbaat alles afwijzen wat na hun jeugd komt. Maar ja, zo lijkt driekwart van de mensen te denken, ze staan er niet bij stil dat hun  kleinkinderen precies zo oordelen over de verfoeide ‘moderne’ tijd die hùn jeugd was.
Ze genieten waarschijnlijk van vulspul in sufferdjes, kerkblaadjes, clubbrieven en dergelijke organen, veelal onder de naam
‘Uit de oude doos’, al of niet in dialect:
Als opa met het hondje loopt
zijn blik op’t  grazend vee
en  hongerend reeds naar hartig spek
dan is hij zeer tevree.
De hang naar en verheerlijking van vroeger, daar moet ik niets van hebben. ‘Vroeger’ is prima voor herinneringen, niet om naar te verlangen.
Niettemin is Het Dorp het beluisteren waard.
https://www.google.nl/?client=firefox-b#q=het+dorp+wim+sonneveld-

Advertenties

15 gedachtes over “Gezoet verleden

  1. Voor deze mensen is er een heuse zender, radio Nostalgia: http://www.radio-nostalgia.nl/

    Het is overigens een zeer vrij vertaald Frans chanson over de het leven in de Bergen (La Montagne). Ik kan je melden dat dat ook niet altijd fantastisch was, overal ver vandaan. Maar wel lekker rustig.

    De vraag is ook altijd welke precieze periode men dan zo goed vond. Zelf vond ik de Flower Power tijd wel aardig, maar toen was ik erg klein en wist ik niet dat mijn vader behoorlijk overspannen was. Vervolgens kwam er een tijd met provo-relletjes, Vietnamoorlog, Bader-Meinhof-ellende, vliegtuigkapingen, veel verkeersslachtoffers, oliecrisis, hoge werkloosheid, de staatsgreep van Lubbers veel Balkellende en zo was er altijd wel wat. En voor 1960 zal dat niet anders zijn geweest. Denk aan de watersnoodramp, een setje wereldoorlogen, echte crises, Spaanse griep en TBC.

    Het is wel zo dat geluk bestaat bij de gratie van ongeluk. Dus na de 2e wereldoorlog zullen mensen een tijdje opgelucht zijn geweest en zich massaal gelukkig hebben gevoeld. Dat was niet gebeurd als er geen WO-II was geweest. Maar om steeds oorlogen te voeren om dat effect te bewerkstelligen lijkt me ook niet alles.

    Like

  2. Naar wat ik merk vindt men vaak de de eigen jeudtijd heel goed, de lievigheden daarvan.
    Het geheugen is selectief, de prettigste dingen onthoudt men. Sommgen althans denken zo. En dan de pubertijd; barstens vol hormonen, spanning, de bijbehorende muziek, die indrukken gaan diep en blijven een ijkpunt voor ‘geluk’. Ik heb het nu over een tijd zonder oorlogen of andere rampen; de narigheden die je opnoemt onderkenden we wel naar de aandacht ging voornamelijk uit naar onze eigen volwassenwording. Afkomst was natuurlijk ook bepalend.
    Onderhuidse vreselijkheden in gezinnen, clubs en kerken worden liever verstopt, tot er vraag naar is.
    Cynisch missschien, maar zo zie ik het.

    Like

  3. Het Dorp is een mooie vertaling van een Franse chanson, herinneringen aan de kindertijd in de campagne, in de bergen, waar heel veel Franse stedelingen vandaan komen. Pourtant, que la montagne est belle….

    Liked by 2 people

    1. Ja, en het erf van mijn ouderlijk huis ook en de drukke, levendige Zaanstreek en wat is er mooier dan het duingebied rondom Bakkum en het strand bij Cadzandbad? En de bossen rondom Tongelaar niet te vergeten……
      Het was een en al geluk in sommiger ogen, nog geen vogel ging er dood.☻

      Like

  4. Friso Wiegersma schreef de Nederlandse tekst voor zijn partner Wim Sonneveld en dacht daarbij aan de plaats Deurne, waar hij opgroeide en waar zijn vader huisarts was.
    “Help de dokter verzuipt” van Toon Kortooms is gebaseerd op de vader van Friso Wiegersma.
    Jaren geleden was er een voorstelling “Telkens weer het dorp” met allemaal liedjes van Friso Wiegersma, de teksten dan…. de muziek was van verschillende componisten, maar veel was van Ruud Bos (o.a. “Telkens weer” ) die ook de arrangementen deed en elke voorstelling meespeelde. Een erg leuke voorstelling met Jenny Arean, Marnix Kappers, Tony Neef en Joke de Kruijf” Ik heb hem meerdere keren gezien in verschillende theaters,,,,omdat ik regelmatig vrijkaarten kon krijgen via Edwin die toen bij dit gezelschap een stage had als assistent geluid, ” Het dorp” werd daar door alle artiesten gezongen en ging aan het eind over in de versie van Wim Sonneveld, wiens beeld dan ook verscheen.
    Ik heb er een cd van.
    Het lied geeft wel een tijdsbeeld, maar met alleen de positieve dingen, want vroeger was natuurlijk ook niet alles even leuk. En wat achteraf als leuk, fijn, nostalgisch en knus beschouwd wordt, was vroeger vaak heel wat minder geslaagd.

    Like

  5. Ouder wordend merk ik dat ik vergeleken met velen een mooie en veilige jeugd heb gehad.
    De verschrikkelijke dingen en andere onveilige wereldgebeurtenissen zijn tot nu toe aan mij voorbij gegaan.

    Het liedje heb ik weer met plezier beluisterd.

    Vriendelijke groet,

    Like

  6. ja, natuurlijk worden daarin alleen de mooie dingen genoemd, want het is ook gewoon even fijn terugdenken aan toen en als je zo iets zingt, weet je zelf ook wel dat je een beetje kortzichtig bezig bent, maar daarom is het toch een gezonde uitlaatklep, volgens mij dan,
    ik heb het altijd een prachtig lied gevonden in het Frans én in het Nederlands.

    Like

    1. Er zijn mensen die dit geloven, die echt vertellen dat ze vroeger alleen maar rustig waren, fatsoenlijk, dat de kinderen netjes oppasten, en dat allemaal omdat ze vroeger beter waren opgevoed, geen vreemdelingen toelieten , er geen seks bestond, enzovoort. Dientengevolge kijken ze neer op anderen en wantrouwen iedereen die ‘anders’ is.
      Ik ken ze.

      Dat is niet hetzelfde als genieten van een mooie song.

      Like

  7. Ik kan van oude muziek niet nostalgisch worden, de hitparademuziek was verschrikkelijk toen ik een puber was in de jaren zeventig – daarna ook trouwens – en geborgenheid was er ook niet. Koude oorlog, dreigende kernrampen, economische crisis ik behoorde tot de ‘lost generation’….mmm…nu je’t zo zegt: was eigenlijk best spannend 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Men wordt nostalgisch van het beeld wat ze erbij denken, volgens de mensen die ik bedoel was hun wereldje alleen maar goed. Alles wat daarna kwam werd afgekeurd of weggesneerd als zijnde waardeloos, niks, lelijk, ook in dit schone lied: ‘…het dressoir met plastic rozen..’

      Like

  8. Er zijn altijd leuke en minder leuke dingen in het leven van de mensen geweest. Natuurlijk ben je onbezorgd als kind en als tiener en later komt dan het volwassen leven. Maar daaruit concluderen dat het vroeger allemaal beter was is me iets te kortzichtig.

    Liked by 1 persoon

  9. Deze week as verzoek, Jean Ferrat – la montagne het oer lied van het Dorp.
    oordeelt de jeugd niet in wat je vroeger ook hebt gedaan. Hans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s