Het waait nu hard maar die gruwelstorm vergeet ik nooit meer


Het waren brute vlagen met oerkracht.
We luisterden naar het scherpe takkengeknak,  dakpannen ratelden om ons heen, onheilspellende geluiden gierden grommend door de lucht en  keel.
In een windstil moment  grepen onze handen ineen, bemoedigend, bangelijk wachtend op de volgende stormaanval.
We zuchtten en baden.
Toen het, na een hels en eindeloos lijkend uur bedaarde in de lucht ontspanden we.
En nestelden ons nog dieper onder de dekens.
De beste plek om een storm te trotseren is in bed.

13 gedachten over “Het waait nu hard maar die gruwelstorm vergeet ik nooit meer

  1. en de donder roffelde dichtbij en van ver, mijn gast bleef slapen, want hij moest op de fiets terug naar Zussen-Zichem-Bolder. Ik spreidde een fris behaaglijk bedje op de divan, het gaf mij een mooi ouderwets gevoel van gastvrijheid, En Robbie had een onverwacht slapie.

    Liked by 1 persoon

  2. O ja, als ik in bed lig mag de storm om het huis gieren en de regen tegen de ramen kletteren……tenzij het te heftig is,zoals in januari 1990, toen de schuttingen over straat vlogen, daken van huizen woeien en de radio constant verslag deed van al het onheil…. toen voelde ik mij zelfs in bed niet veilig.

    Liked by 1 persoon

    • Herinner het me weer, die keer dat de schutting het deels begaf en bij de buren een dakpan door hun koepel vloog. Dat was onnederlands bijna. In het westen moet het veel erger zijn geweest.
      Sinds die tijd ben ik bang voor onze eigen koepel, nog steeds.

      Like

      • Mijn moeders schuurtje ging de lucht in…mijn vader had dat gemaakt en hij was die middag overleden, een dag die ik nooit zal vergeten, een heftige dag!
        Later nog een keer heel Nederland plat, een jaar of 10 geleden….. Edwin onderweg van Haarlem naar Arnhem (half 1 ’s middags vertrokken)……toen hij in Amsterdam was reden de bussen naar Monnickendam nog,maar nee, hij wilde naar Arnhem…. teveel bomen op het spoor, hij kwam tot Utrecht. Uiteindelijk mee kunnen rijden en hij was rond midderacht in Arnhem. Die stormen zijn niet leuk meer….. maar gewoon een beetje storm is juist knus als je in bed ligt.

        Like

          • Ja, een heel verwarrende dag. Tussen de middag belde mijn moeder mij dat hij in het verpleeghuis was overleden….snel Edwin naar school gebracht, met juf geregeld dat Edwin in de klas bleef tot ik terug was en een buurmeisje uit een hogere klas zou die dag met mij meegaan omdat haar moeder er niet was (gebeurde nooit!), dus ook geregeld dat die na schooltijd naar Edwin zijn klas zou gaan en toen snel naar Purmerend….. op de terugweg ging het steeds harder waaien, mijn moeder thuisgebracht, Edwin en buurmeisje uit school gehaald, gelukkig kwam buurvrouw net thuis en kon ik met Edwin naar mijn moeder… net op tijd om het schuurtje te zien vliegen. Later thuis stond de storm recht op het raam,het stond helemaal bol… Edwin opdracht gegeven om zodra hij iets bij het raam hoorde onder tafel te duiken,,, zijn kamer was ook aan die kant, dus hij moest in mijn bed. De hele nacht radio Noord-Holland aan,,,
            Mijn vader was al lang ziek… kon niks meer en wist vaak niks meer… … voor hem goed dat het over was, maar juist op die dag was wel heftig.

            Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.