Verslag over varen


In onze kindertijd was het een uitje wanneer mijn vader een roeiboot huurde of leende.
Het Zwet op, naar de Merken waar ergens een klein rieteilandje lag met voldoende gras om te picknicken – mijn moeder had bruinbrood belegd met kaas, kaas en kaas, en gezonde ranja. Het verhoogde de zwemvreugde weinig maar vulde de maag en het plezier was er niet minder door.
Hij vaarde ook wel eens de andere kant op, een sluisje door (bijzonder spannend voor een kind) en waar we terecht kwamen weet ik niet meer.
Later verruilden we pa en moe voor een paar kano’s, oude brakke dingen maar je kon met de eenpersoons lekker racen, voor mijn gevoel. De tweepersoons mocht ik niet gebruiken, ik was te klein.(wat niet waar was want ik kwam er mee weg; dat het ding na een paar meter muurvast dwars in de sloot lag was pech).
De kano’s vergingen, varen op het Zwet was voorbij.

Later, we woonden intussen vlakbij de Maas, was het opnieuw feest; zwager bouwde een boot, een grote, waarin een keukentje, w.c., slaapzakken, mini-tv, biertje, kortom, al het nuttigs aanwezig was. Iets geweldigs. Het varen in een stromende rivier is heel wat mooier dan in een modderplas; we genoten dan ook enorm behalve die keer dat de jongste overboord viel en wij het niet merkten en doorvoeren. Hij kon zwemmen, niettemin was het een heikele zaak, we waren blij dat we hem konden opvissen.  Sindsdien hield zwager het bij een rondje over de Mookerplas, daarna terug naar de steiger om te zwemmen, zonnen en Chinees te bestellen.  Als het bier op was gingen we naar huis.
Een mooie tijd.
Tenslotte was het grut groot, we vaarden niet meer.
In Duitsland probeerden we nog een Moezeltochtje van een paar uur, daarvan waren we ruim anderhalf uur kwijt aan de sluizen en hadden een krap kwartiertje voor een kop koffie aan wal. Eenmaal terug waren we horendol van de moezelmuzak.
Daarmee hadden we genoeg van varen.
Uit nostalgie namen we af en toe een pont over de Maas maar dat was niet hetzelfde.
Advertenties

24 gedachtes over “Verslag over varen

  1. In mijn jeugd heb ik niet veel gevaren….nou ja, over het IJ dan omdat er nog geen IJ-tunnel was, maar dat was anders. Ik had wel een klasgenote met een roeiboot…. niet van haarzelf, maar een enkel keertje mochten we daarmee varen. Wij voeren gewoon door de grachten, geen grote tochten, maar ik vond het geweldig!
    Jaren later kreeg ik verkering met Ed en zijn ouders hadden een kajuitbootje.
    Wij mochten ermee op vakantie. “Maar” ….. zei schoonpa “misschien kom nog wel even langs om te vissen”. Ach dacht ik nog- prima….gaat hij natuurlijk in het kleine visbootje en komt hij af en toe wat eten en drinken.. Ja, dat klopte, maar hij bleef ook slapen!
    En we hadden maar één groot bed!!!!
    Schoonma lag in het ziekenhuis, in coma, dus die verwachtte hem niet (vond ik wat wonderlijk, maar hij en ik dachten niet vaak ergens hetzelfde over….overigens is schoonma wel weer uit haar coma gekomen gelukkig).
    Schoonpa leek het heel normaal te vinden om met zoon en aanstaande schoondochter in bed te liggen ….. Ed in het midden. De hele nacht hoorde ik schoonpa’s maag rommelen.
    Gelukkig bleef hij maar één nacht.
    Later nog eens samen een paar weken met de boot op stap, in de lange hete zomer van 1976 …….. maar wij waren net voor al die hittegolven begonnen…. wij hadden regen, regen en regen en een lekkende kajuit! ’s Nachts ons bed uit om een dekzeil over de kajuit te gooien….. tijdens onze “laatstedag-schoonmaak” ging het zonnetje schijnen en bleef dat maanden doen….. we besloten in het najaar de hitte te ontvluchten en nog even met de boot weg te gaan……ach…. de weergoden hadden besloten dat het wel weer genoeg was geweest, tijd voor regenbuien!
    Mijn bootherinneringen zijn dus heel anders dan die van jou!
    Overigens heb ik wel mijn vaarbewijs (zo goed opgeborgen dat hij onvindbaar is).

    Liked by 2 people

      1. Hihihi, mijn schoonvader overboord! In bed met schoonpa is geen goede herinnering, de verregende vakanties zijn dat wel, lekker met z’n tweetjes op de boot….. gezellig van haven naar haven, door diepe sluizen….ondanks de regen hadden we het leuk…. bovendien is het normaal dat het flink regent als ik vakantie heb,

        Liked by 2 people

  2. Ik heb wel veel vaarherinneringen, maar niet veel prettige. Het was altijd stil zitten en meevaren óf gevaarlijk…brr……. of dat was wel leuk een wedstrijdje roeien, waarbij mijn vriendin en ik zigzaggend door het water gingen, zelf dubbel liggend van het lachen en de rest van de school groen van ergernis omdat wij de boel ophielden. Maar het kán leuk zijn zijn natuurlijk.

    Liked by 2 people

    1. Haha, dat moet héél gezellig zijn geweest, voor jullie twee dan.
      Wij waren gek op water, zwemmen en varen. Maar sinds we de Maas hebben leren kennen durfde ik nooit meer in de prutsloten tussen de weilanden; die warme modder tot aan je knieën vonden we vroeger heel gewoon, nu moet ik er niet meer aan dènken :/

      Like

      1. Nee, die prut bah! Wij waren eens in Gorkum aan het zwemmen, waar mijn kleinkinderen wonen, en wat verderop hele nare prut en je moest nog een heel eind lopen om te kunnen zwemmen en later weer terug door de blubber. Heel Gorkum had daar kennelijk geen last van, maar ik wel.
        Ik ben ook gek op zwemmen én op varen ook wel, als je maar niet ontzettend stil moet zitten.

        Liked by 2 people

        1. Dat zie ik voor me, haha, je moet er aan gewend zijn.
          Een klasgenootje uit Zaandam wilde ons zwembad ook wel eens zien, dat lag in het Zwet. Ik nam haar mee en we zwommen nèt in het diepe toen er een modderplak kwam bovendrijven, dat gebeurde wel vaker. Het borrelde ook nog. Ze vluchtte en kwam nooit meer zwemmen. ☻

          Liked by 1 persoon

  3. Ach het Zwet, dat ken ik nog wel tijdens de bezoekjes bij opa en oma.
    Een eigen bootje is wel knus, de moezel tocht hebben we ook wel met de kinderen gemaakt, op het water blijft leuk. Hans

    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

    Liked by 1 persoon

    1. Achteraf bezien was het ontzettend smerig, maar ja, op de Zaan dreven olievlekken; dat lijkt me veel ongezonder. Het zwembad tussen Wormerveer en Zaandijk werd niet voor niets gesloten.

      Like

  4. Mooie nostalgie. Gek genoeg was ik vroeger best van de boten. Mijn opa had een bedrijf waarin hij scheepjes (zo heetten die dingen indertid) verhandelde. Hij had er zelf ook een. Werd vaak mee gevaren op de Amstel en de Waver. Opdat Opa kon vissen en oma haar befaamde (noem het maar beruchte) kookkunsten kon vertonen. Slapen op zo’n bootje, best een heel ding. Later roeien op het Nieuwe Meer. Met mijn vrienden. Konden we zwemmen? Eigenlijk niet. Maakte niet uit, ons kon niets gebeuren. Ik heb daarna nog heel wat gevaren. Maar sinds een bijna verdrinking op het Almeerse Weerwater in 1988 was de lol er af. IK hoef niet zo nodig. Zelfs de pont naar Texel vind ik nu niks…

    Liked by 1 persoon

      1. Vanaf de kant vind ik het meeste water prachtig om te zien. Maar zelfs een zeiltochtje van Enkhuizen naar Lemmer vond ik al stomvervelend. Het ‘after sail’ was overigens heerlijk 🙂

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s