Dit oudje vond ik net terug


Vanmorgen liep er iemand over mijn graf;
ik ging er heen en joeg hem er af

Advertenties

De dag van vandaag


Dit wordt de onzinnige dag, voelde ik vanmorgen.
Mateloosheid  bruiste; ik sprong met beide blijde benen uit bed voor een douche met ezelinnenmelk en dronk meteen een slok.
Welluidend balkte ik in een hoofse onderbroek naar de kapstok waar de mantelhermelijn achter regenjassen hing. Hij knorde, eventjes maar, na een Engels dropje gaf hij mee en streelde mijn eigenwaarde. De kat gaapte verveeld; ik kreeg hem reisvaardig met een krolse blik.
Met koninginnelijke tred begaven we ons naar Eindhoven Airport om de gereserveerde rieten bezemsteel te bestijgen. Zo indrukwekkend, die krachtige aandrijving;  aardbeefgas is een zegen voor de hemelvaart.
De trip was wonderbaarlijk.
Al die hemellichamen, stralend en sterk, ze bukten voor niet één raket en aan  trump hadden ze angry pet.  Het was verruimtend. Echt, de blik werd wijder!
Toen minderde de mateloosheid vaart.
We landden in de achtertuin; haastig en kouwelijk stapten we af.
Veldmuizen maakten te laat dat ze wegkwamen en de kat een geurige soep.
De onzinnige dag was om.

Havertrend


De laatste tijd zien we dat haver furore maakt.
Havermoutsepap, haverkoekjes, haverrotsjes, je moet van nature al ’n beetje paards zijn om dit dagelijks te eten.  Dat herken je in de vele hardlopers en vrouwen met lange steile manen.
Het wachten is op jockeys die zonder paard een hindernisparcours doen en langhaarvrouwen die hinniken. Die op de televisie, bedoel ik.
Zelf begin ik er niet aan; te oud voor lang haar en recht wil het ook niet worden.  Trouwens, hardlopen gaat op de fiets veel makkelijker, geloof me.
Bovendien lust ik geen haver.

‘Het was een nacht….

.. die je normaal niet echt verwacht in bed…’

Aan ijsbanen denken en wegsoezen op schaatsen (ben ik allang verleerd maar erover dromen is ook voorpret),  wakker schrikken door een wak in het ijs waardoor ik bijna stikkend weer boven water kwam en het omgevallen glas uit mijn rug plukte (tonic, helaas), opnieuw wegdromen en in bergen halfbevroren insecten en Friese muizen terechtkomen die zwakjes protesteren tegen de WOC’s, en het ging maar door.
Ik geef het je te doen.
Terwijl ik me juist zo verheugde op de winter.
Sterker,  ik bad er om. Ongelovig stuurde ik verzoeken naar om het even welke god: let-it-snow  en  mijn-noren-willen-scoren.
Enfin. Nooit meer doen.
Doodloof werd ik wakker en bij het opstaan zag ik dat de vorst niets voorstelde.
Ik verschoonde het bed en verbande de winter resoluut.
Dan liever de lente.

Maandagblues?

Een moeilijke dag

Ik deed vreselijk mijn best om blue te wezen, vertrok mijn gezicht in somberstand, trok wat haren uit, perste een droevige  traan te voorschijn.
Het resultaat was zo mager dat ik me in arren moede aan de politiek vergreep.  Daar werd ik goed chagrijnig van.
Net als van de tv-gids. Het is een rotblad, het ritselt te hard en er staan zelden goeie programma’s in.
Het hielp een paar minuten.

Nou ja.
Ik kan altijd nog proberen blauw te worden.

Vraag


Al wekenlang ben ik aan het proberen om tags en  blogroll ergens onder te brengen waar alleen ikzelf ze kan zien.
Ik krijg ze niet uit beeld of ik zou ze moeten verwijderen.
Wie weet wat de beste manier is?