Hond


Er kwam me een oude foto onder ogen van een van de vroegere honden. Ze zat half in de sneeuw, de rest tussen het geboomte.  De foto is te slecht om af te beelden.
Het was een spaniel die we kochten in een kennel waarvan de eigenaar vertelde dat het een prima dier was, trouw tot op het bot, een lieve teef, zindelijk, kortom, een hondenwonder.
Toen man er mee thuis kwam schoot het mirakel onmiddellijk onder een kast en bleef daar liggen tot we haar met worst en kaas naar buiten wisten te krijgen; daar verdween ze onder de coniferen.
Een bangelijk beest, begrepen we. We zouden ons best doen voor de arme meid.
Het lukte ons haar binnen te krijgen, en weer naar buiten, en weer en weer, geplaagd door een storend probleem: ze was omgekeerd zindelijk. Uren liepen we met haar rond, bossen in en uit, we doorkruisten zo’n beetje de complete Peel en wat denk je? Ze deed alleen de keutels maar liet geen druppel los tot ze binnen was. Daar loosde ze alle opgespaarde wateren
Na een eindeloze plas die ons bijna deed verdrinken waren onze goede voornemens verschrompeld en bracht echtgenoot haar terug.
Hij nam een nieuw exemplaar mee terug maar dat is een ander verhaal.
Eerst moest het huis droog.

Advertenties

17 gedachtes over “Hond

  1. Wij hadden indertijd gewoon geluk met onze Purdy. Als pup wilde ze nog wel eens een plasje laten lopen als er ‘vreemden’ ons huis betraden, maar dat was van puur enthousiasme. Dat droogde vanzelf op. Nee, dan ben je blij met die viervoeter en diens gedrag. Ze bleef 16,5 jaar bij ons. Missen haar nog steeds….

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s