Nachtrisico


Iedere avond kijk ik even in de achtertuin voor ik ga slapen. Buitenlamp aan, niets bijzonders te zien? Heel goed. Bedtijd.

Maar soms komt het bij me op: stel dat ik wèl wat zie. Een engerd of gluurder, terrorist of wild beest, ufo, Dracula, ratten, wat voor akeligs dan ook.

Wat zou ik doen?

En dat weet ik niet.
Frustrerend idee is dat, bang te zijn en geen plannen klaar te hebben voor het geval je vermoord word.
Maar welke plannen zouden dat moeten zijn?
Een wapen heb ik niet, het koekepannetje naast mijn bed zal me niet helpen tegen allerlei gespuis, hoogstens een insluipkat schrik aanjagen..
Uiteindelijk dacht ik aan de struisvogeloplossing; rustig in bed kruipen en doen alsof ik slaap. Niets zien dus niet gezien worden, inbrekers komen en gaan zonder me te storen, politie bellen kan de dag erna.
Briljant idee al zeg ik het zelf.
Wie weet trapt er iemand in.
Al hoop ik verschoond te blijven van ongewenst bezoek.

14 gedachten over “Nachtrisico

  1. Hm…… ik denk dat ik de politie maar bel….. ’s nachts iemand in de tuin is raar, verdacht, niet goed!
    Het moeilijkste vind ik de twijfelgevallen…. zag ik wel iets, of leek dat maar zo? Volgens mij zocht die man alleen zijn hond maar….. dat soort dingen.

    Liked by 1 persoon

      • Ja, dat is een bekend verschijnsel. Misschien handig als je een buur mag bellen, ook als het midden in de nacht is….. kan die ook even uit het raam kijken. Heb ik ooit met een buurmeisje afgesproken, zij mocht mij bellen als ze alleen en bang was omdat ze iets hoorde of zoiets….. ze heeft nooit gebeld, maar was wel minder bang, het idee dat ze kon bellen hielp! Kon ik wel afspreken, ik ben toch een nachtbraker! Maar ik begrijp ook dat het moeilijk is om zoiets te vragen aan buren.
        Welterusten!!!!

        Like

        • Afspraken maken zou ik doen bij reële dreiging.
          Voor noodgevallen liggen mobieltje én huistelefoon op het nachtkastje met voorgeprogrammeerde nummers van familie, een paar buren en het alarmnummer. Als ik tenminste onder het dekbed uit durf te komen 😉 .

          Like

  2. In de 15 jaar dat ik hier in de stad woon heb ik een keer een inbrekertje (hij was erg klein) aan de achterdeur gehad. Ik hoorde iets, deed het licht aan en hij maakte dat ie wegkwam. De meeste inbrekers zijn niet op confrontatie uit. Stel dat ze gepakt worden, dan kunnen ze ook opdraaien voor eerdere inbraken in de buurt.

    Tot schieten komt het vrijwel nooit. In Nederland vinden de laatste jaren 125 moorden plaats, waarvan zo’n 80 door bekenden die bonje met iemand een familielid of kennis hebben. Voor de zomaar-moorden blijven er dus 45 over en de kans dat ook maar 1 zo’n moor in jullie dorp is, is hooguit eens per 20 jaar en dat zou dat ook nog eens aan je achterdeur moeten gebeuren. De kans op een miljoen winnen in de staatsloterij is een stuk groter. 😉

    Je kan ook maar beter je familie en kennissen de vriend houden, want dat gevaar is vele malen groter. Die wachten daar echter niet de nacht voor af en doen doorgaans niet aan insluipen.

    Like

    • Klopt allemaal wel maar een bangerik denkt niet reëel. Het enige wat er op zit is je fantasie uitschakelen en dat is het moeilijkste.
      Anderzijds zou ik die niet wìllen missen, hoe kan ik anders verhaaltjes bedenken?

      Like

  3. Ik heb eens nachtelijk bezoek gehad, de man was over het tuinhek geklommen …..zit op slot…. en prbeerde naar binnen te gluren in de slaapkamer tussen twee kieren van de rolgordijnenen.
    Ik was even verlamd, toen opgestaan en ineens het rolgordijn omhoog gedaan …hij schrok zich rot en en sprong weer even hard over het hek heen terug.
    Maar je hebt wel een heel lange tijd angst bij je.

    Maar mochten ze binnen komen dan druk ik gewoon op mijn personen alarm ook al is het daar niet voor bedoeld.

    Like

    • Akelig hoor, logisch dat je zoiets (te) lang bij je houdt maar het is ook een goeie grap: dacht hij zich te verlekkeren, wordt hij ontmaskerd.
      Net goed voor de vuilak. 😉

      Like

  4. Ik denk dat ik ook mijn hoofd onder het dekbed verstop. En toch ben ik eens om 10 voor 5 uur in de ochtend uit bed en naar beneden gelopen omdat de hond maar bleef blaffen. De inbreker was net gevlucht. Je weet niet wat je doet, het best is een knuppel onder je bed bij de hand te houden en een telefoon naast je.
    Overigens werd ik na de inbraak wekenlang, misschien wel maandenlang, iedere ochtend om klokslag 10 voor 5 wakker.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.