boek·lezen

Altijd lezend


Het is waar; vanaf de eerste letter die ik herkende las ik; etiket van een jampot op de ontbijttafel, verpakking van ontbijtkoek, (volgens mij doen veel kinderen dit)  advertenties,  het blad Engelbewaarder van grote zussen, kapitein Rob van grote broer, enzovoorts. De Volkskrant was te groot maar als het rustig in huis was legde ik hem op de grond en kon, over de bladen kruipend, het hele blad lezen.

Er was een intermezzo; gezin, kinderen en echtgenoot hadden voorrang op de bibliotheek. Eerlijk gezegd was ik hier niet altijd enthousiast over maar de tijd overwint -bijna- alles en de laatste anderhalf jaar lees ik weer. Zo goed als constant.
Kranten, boeken, verhalen,  weblogs, recepten, zelfs in winkels en supermarkten loop ik rond met de ogen gericht op inhoudsinformaties (ook als ik niets koop) en kijk verdwaasd op bij een groet. Eh, wie….?

Een extra leesgen, dat gaf mijn moeder me mee.
Een zalige erfenis die ik iedereen gun.
Wie leest hoeft zich nooit te vervelen.