politiek

Een of geen mening


Vluchtelingen. Migranten. Opvang. Scheiding van moslem, -extremisten en christenen.

Rookverbod op eigen grond.

Vd Laan stopt misschien met burgemeesterschap.

Poetin en Obama verschillen van mening over Assad, Syrië.

Eigen bijdrage ziekenfonds omhoog.

En….

Egoïstisch misschien maar ik hoop niet wakker te liggen van genoemde situaties  al besef ik de ellende en probeer ik de redenen van de opvarenden te begrijpen.
Je moet wel,  voelt je verplicht.
Als kind werden we al sufgekletst over het IJzeren Gordijn en die zgn vreselijke Chroetsjev waardoor we juist extra nieuwsgierig werden naar de Russen en dan moesten we ook nog luisteren naar meester GeeBeeJee Hilterman. Na het zondagse warm-eten nota bene, wat juist een genoeglijk moment van uitbuiken zou moeten zijn.
Hielp het je een mening te vormen?

Het is lastig om je een oordeel aan te meten ondanks kennis van vroeger. Verschillende kranten helpen niet, ze brengen je hoogstens in verwarring.
Over ‘kleine’ binnenlandse politiek is het eveneens moeilijk; je ziet niets in links (niet reëel), of rechts (te makkelijk), en het midden komt gevaarlijk dicht in de buurt van confessionelen, sowieso een bedenkelijke keuze.

Wat nu?
Geen mening dan maar? Beschamend maar wel makkelijk.

11 gedachten over “Een of geen mening

  1. Ja, het is ook maar soms dat ik een mening heb, maar ik schaam mij er niet meer voor. Ik heb tegenwoordig het gevoel (of dé mening) dat je door de media erg gemanipuleerd wordt en je überhaupt niet meer weet wat er waar is. Ik probeer een beetje idealistisch te blijven en dat is al moeilijk zat in deze heb-heb-heb-maatschappij.

    Like

  2. Ik heb wel een mening als ik genoeg van iets weet. Maar ik wil steeds vaker, steeds minder weten van iets. De kranten staan vol en ieder item wordt tot en met uitgemolken. Tv idem dito. Wat ik zonder enige kennis weet is dat we elkaar moeten helpen en geweld en diefstal fout is.

    Like

  3. soms krijg je per dag zoveel nieuws en informatie over je heen, dat je beter afstand kunt nemen.
    Soms geef je een mening en dat veranderd het zelfde nieuws weer.
    Soms komt het nieuws te snel in de wereld. Hans

    Like

  4. De overvloed van informatie kan het je inderdaad moeilijk maken; zelfs de meest betrouwbare politicus (eh…) zet je op het verkeerde been als het zo uitkomt.
    De media doen hun best maar preken het liefst voor eigen parochie en eigenlijk doen we dat zelf ook.
    Idealen, elkaar helpen, van andermans spullen afblijven en meer van dat, dat proberen we allemaal (denk ik) maar toch blijf ik kranten lezen en Journaal kijken.
    Of het geestelijk gezond is is de vraag: soms word ik witheet of erger me groen en geel. Blauwblauw laten is misschien het beste.

    Geliked door 1 persoon

  5. Meningen zijn gelukkig niet verplicht. Ik heb ook liever dat mensen aangeven dat ze er geen mening over hebben of er (nog) te weinig over na hebben gedacht, dan dat men maar snel even de mening van bijvoorbeeld het journaal of een krant adopteert om er bij te horen.

    In veel gevallen doet een mening er ook niet toe. Jouw of mijn mening over de Roodsnorpapua’s gaat daar weinig veranderen en hier komen ze vrijwel niet voor.

    Een groot probleem is dat de aangeleverde informatie via kranten, radio, TV en internet niet klopt. Informatie was tijdens de koude oorlog vaak propaganda en wel van beide kanten. Vooral de BBC liet veel zaken weg die niet in het eigen straatje paste en legde de nadruk op dingen die hen wel goed uitkwamen. Onze nationale media was destijds nogal naief en dachten als de Amerikanen en de Britten het zeggen, dan zal het wel waar zijn.

    Tegenwoordig leveren de media belabberde informatie omdat het niets meer mag kosten. Dwz lezers en leden nemen af en daarmee ook de reclame-inkomsten. Gevolg is dat de media minder geld heeft en journalisten minder tijd krijgen voor iets. En dat is te merken aan de vele onjuistheden, omdat er tekort navraag wordt gedaan. Om die reden zijn de media opgeschoven van feiten naar gevoelens, dat laatste trek helaas meer kijkers en lezers.

    Like

  6. Persoonlijk heb ik het gevoel dat we, dag-in-dag-uit, naar geregisseerde kluchten zitten te kijken. Alles, maar dan ook alles, wordt ons voorgeschoteld zoals de HH gezagsdragers wíllen dat het ons wordt voorgeschoteld.
    Quote uit de krant van afgelopen vrijdag: “De programmamakers stopten hun vingers in de oren, ze wilden niet weten hoe het echt zat.”
    ’n Goed voorbeeld zijn ook alle foto’s die we te zien krijgen. Die techniek is zo verfijnd dat ’n foto van ’n fractie van ’n seconde later ’n totaal ander beeld geeft, ’n ander beeld dan de werkelijkheid.
    Net als jij Bertie; Geen mening.
    Beschamend maar bijna noodzakelijk.

    Like

  7. Ach, die naam, Chroestsjov, hoe spel je het ook alweer, Krushef vond ik altijd makkelijker, zo schreven de Fransen het. Ik zag hem met verwondering en vaak met genoegen optreden, ofschoon hij ook maar wat aanrotzooide, de Krim aan Ukraine cadeau geven, wat een onzin, de Krim kenden we door Tsjechov en dus Russisch. Gorbatsjof werd onze lieveling, maar de Russen verwijten hem de ontluistering van hun machtige land, na hem kwam de zatlap Jeltsjin, die er een puinhoop van maakte, Rusland werd het Wilde Oosten, en toen, toen kwam hij eindelijk, de gewiekste kleine tsaar, Wladimir Wladimirowtisch Poetin. Daar hadden de Russen op zitten wachten, eindelijk weer een echte kerel. En langzamerhand gaan de grootste Russofielen overstag, we worden weer helemaal anti, Zelfs Gherkiev bekijken we nu met andere ogen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.