Een of geen mening


Vluchtelingen. Migranten. Opvang. Scheiding van moslem, -extremisten en christenen.

Rookverbod op eigen grond.

Vd Laan stopt misschien met burgemeesterschap.

Poetin en Obama verschillen van mening over Assad, Syrië.

Eigen bijdrage ziekenfonds omhoog.

En….

Egoïstisch misschien maar ik hoop niet wakker te liggen van genoemde situaties  al besef ik de ellende en probeer ik de redenen van de opvarenden te begrijpen.
Je moet wel,  voelt je verplicht.
Als kind werden we al sufgekletst over het IJzeren Gordijn en die zgn vreselijke Chroetsjev waardoor we juist extra nieuwsgierig werden naar de Russen en dan moesten we ook nog luisteren naar meester GeeBeeJee Hilterman. Na het zondagse warm-eten nota bene, wat juist een genoeglijk moment van uitbuiken zou moeten zijn.
Hielp het je een mening te vormen?

Het is lastig om je een oordeel aan te meten ondanks kennis van vroeger. Verschillende kranten helpen niet, ze brengen je hoogstens in verwarring.
Over ‘kleine’ binnenlandse politiek is het eveneens moeilijk; je ziet niets in links (niet reëel), of rechts (te makkelijk), en het midden komt gevaarlijk dicht in de buurt van confessionelen, sowieso een bedenkelijke keuze.

Wat nu?
Geen mening dan maar? Beschamend maar wel makkelijk.