Galaxy Frankrijk


Nog een paar foto’s uit Frankrijk, dit is het  Galaxy-huis in Cuqueron. Naar men zegt is het zoveel mogelijk nagebouwd naar een woning uit de sf-serie  Buck Rogers
https://nl.wikipedia.org/wiki/Buck_Rogers
Of het klopt weet ik niet, ik ken de serie niet.
Het is groot, staat op een enorme lap grond en heeft een wonderlijke uitstraling. Niet alle details heb ik opgenomen, je zag bijvoorbeeld regelmatig een sterrenbeeld gegraveerd, weet niet meer welk, vissen of kreeft.
Als ik het goed begrepen heb is het nog niet zo lang in beheer van een stichting, tot die tijd was het particulier bezit.  Jammer dat we het niet van binnen mochten bekijken, misschien wordt het nog steeds bewoond.

Advertenties

Waterverspilling?

Onbegrijpelijk.

De jaarlijkse meterstanden zijn weer opgenomen en, jawel, ik zit opnieuw boven alle gemiddelden.

Vooral het waterverbruik springt eruit. 71 m³  heb ik opgemaakt terwijl een alleenstaande geacht wordt niet meer nodig te hebben dan zo’n 45 à 50 kuub.
Alles heb ik nagelopen.
Er zijn geen stiekeme lekken.
Douchen gaat in sneltreinvaart.
Aan tuintje-sproeien doe ik al lang niet meer.
Vaatwasmachine wordt hoogstens 5X per jaar gebruikt.
Wasmachine draait enkel op spaarprogramma’s.
Autowassen is nvt. Geen auto aanwezig.
Poetsen en ramenlappen is niet mijn hobby.
Zelfs de kraan gaat dicht tijdens het tandenpoetsen.
Hoe, vraag je je af, wordt het gemiddelde gemeten?
Speelt de vergrijzing mee? Van ouders, schoonouders en hun kennissen weet ik dat ze een dagelijkse douche overbodig vonden maar die waren van een zelfreinigende generatie.
Of zou die opvatting nog steeds aanwezig zijn?  Net als het eenmalige vluchtig afspoelen van aardappelen en groenten? Zand schuurt de maag immers.
Ik kom er niet uit.
Nog een geluk dat water relatief goedkoop is.

Terug van vakantie

_
Het wil me niet meer lukken, ik kan mijn Internetdraai niet vinden, de zin is weg, you name it. Woensdagnacht kwamen we thuis en nog steeds kost het moeite een stukje in elkaar te draaien van meer dan vijf zinnen.

Een poging.
De vakantie was zalig; elf dagen zonder media is een verademing die ik iedereen kan aanbevelen. Het lijkt iets met je te doen, alsof je oren in een andere richting staan, zelfs in de lokale winkels drongen geen nieuwtjes tot ons door ondanks de nonstop-berichten over de vluchtelingen/migrantenstroom en ander nieuws.

We genoten simpelweg van de warmte (35° in de schaduw, ook voor de bewoners niet alledaags), de smakelijke maaltijden van zuidelijke groenten (lekkerder tomaten, snijbonen en paprika’s bestaan niet), de eindeloze gesprekken die ’s avonds veranderden in wijn-gedrenkte kwebbelarijen. Het gelach was weldadig.
Stil zitten en kijken deden we ook; vanaf het terras zagen we de Pyreneeën. Soms niet, soms helder, dan weer gehuld in wolken.
Enzovoorts.
Enzovoorts.
Maar een dezer dagen kom ik weer tot Hollandse bezinning,.
Een paar fotootjes horen erbij.
Pyreneëen2