grote grazers

Grote grazers


Ondanks hun schoonheid vind ik de grote grazers eng.  In m’n eentje zal ik nooit tussen ze door lopen  ondanks de wetenschap dat ze niets doen, bang dat ze de angst ruiken en me aanvallen.
Die Schotse Hooglanders, bakbeesten van ongeveer 500 kg, die zouden  je aan hun horens (spanwijdte bijna een meter!) kunnen spietsen, de lucht in gooien en dan nog boven op je gaan zitten en pletten. Dat besef alleen al maakt me bang.

Indertijd fietsten we er vaak langs, ik onder bescherming van echtgenoot; niet dat hij zo’n koe aan kon, de gedachte hielp.

Weerloze vrouw → woest beest → dappere man. Dat idee. Terwijl ze vreedzaam graasden,  pootje baadden of onder een boom lagen te luieren. Maar toch.

Niettemin zijn ze erg mooi om te zien; de kalveren met hun donzige poten en de grote stieren. Misschien blogde ik er vaker over, ze zijn ook zó indrukwekkend. En fotogeniek.
Eenmaal zagen we er een paar – mannetjes natuurlijk – die met elkaar in de clinch lagen, dat ging hard tegen hard!
We durfden niet af te wachten. Opgejaagd en geplet worden door een van hen is al erg, door twee stuks was zelfs man te gortig.

                                          Schotse_hooglander_op_het_Fochteloërveen

23 gedachten over “Grote grazers

    1. Dit is een foto van Internet, wij zagen er een paar in het echt. Bijzonder lief en mooi, grote harige babies.
      We kwamen niet te dichtbij, rondom de moeders cirkelde een grote stier. Die hield de wacht, zelfs manlief had het er niet op.

      Geliked door 1 persoon

  1. Ze zijn echt prachtig, maar groot gelijk om op eerbiedige afstand te blijven!!! Al zijn ze nog zo lief, als ze liefkozend tegen je aanleunen bezwijk je echt onder hun gewicht!
    Ik ik neem aan dat ze toch net als gewone koeien kunnen reageren, dus bij schrik slaan ze op hol en zien of voelen niks meer, ze renen overal door en overheen! Heb dat zelf meegemaakt met normale zwart/witte koeien, terwijl ik in mijn auto zat…. doodeng. Ik geen schade, maar de auto voor mij wel en ik weet nog steeds niet waar ze van schrokken.
    Kort geleden stond ik met mijn fiets te wachten tot een kudde koeien voorbij was (op weg naar de stal om gemolken te worden) en af en toe bleven er paar staan om mij te bewonderen (waarschijnlijk heb je het verhaal toen gelezen, maar ik ben nou al bezig, nu maak ik het maar af hahaha)…. dat vond ik al niet geweldig, want ze liepen een meter van mij af…. ik op een paadje naar een ander weiland…. sommige waren zo nieuwsgierig dat ze een paar stappen naar mij toe kwamen….. dat was allemaal nog te doen, maar toen ik de warme adem in mijn nek voelde van een koe die uit het andere weiland stiekem met 2 vriendinnen dichterbij gekomen was schrok ik flink…. brrr., die lippen in mijn nek en de ontzettend hete adem…. grote griezels… vriendin van de nekhijger inspecteerde mijn fietstas ondertussen…. ik bleef stokstijf staan om ze maar niet te laten schrikken, maar wat was ik blij toen de koeien de stal in waren en ik opgelucht kon zwaaien naar boor junior en zijn vriendin (die waarschijnlijk in een deuk lagen,,,, ik zal er vast nog wel wat van horen van de boer die ik goed ken hahaha). Nee, het was geen doodsangst, maar ik voelde mij zeer ongemakkelijk…. mij heel bewust van de ravage die die beesten kunnen aanrichten, maar ook van de rust die ze uitstraalden. Ach, weer een ervaring rijken, maar die grote grazers zijn nog groter, hebben een paar flinke hoorns op hun kop…. hou ze maar op afstand!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.